"Bid zonder ophouden." (1 Thessalonicenzen 5:17)
Bidden is iets dat we de hele dag moeten doen. Je moet er dus echt uitgebreid de tijd voor nemen en vooral veel op je kamer zitten om stil te bidden. Misschien denk je, wat is dit nu ineens wat ik lees? Nou, dit is wat ik nogal eens hoor. Ik kom mensen tegen die zijn vastgelopen omdat ze geleerd hebben dat ze echt genoeg stille tijd moeten nemen en dat dan ook nog op een bepaalde manier moet gebeuren. Ik zeg dan altijd: "Als mijn relatie met God moet afhangen van mijn vorm van stille tijd, dan is mijn relatie met God niet best, maar ik merk dat mijn relatie met God levend is, terwijl ik aan al die vormen echt niet voldoe."
Hoe ver kun je een Bijbeltekst uit zijn verband trekken? Wat kun je er ook in leggen, als het gaat over interpretatie? Wat belangrijk is, is dat je de tekst gewoon leest zoals hij er staat, niets meer en niets minder. Maak het ook niet moeilijker en maak er zeker geen regels en wetten omheen, want er zijn als genoeg schriftgeleerden geweest die dat hebben gedaan. Wat zegt Paulus eigenlijk? Hij zegt alleen maar dat we moeten bidden onder ophouden.
Ons leven moet dus een biddend leven zijn, wat niet betekent dat je de hele dag op je knieën zit te bidden, maar wat zegt dat je leven een biddende houding heeft. Bidden is praten met God, het is je geestelijke ademhaling in je relatie met God. Als je in een aardse relatie niet meer praat met elkaar, dan gaat het leven eruit. Maar als ik op basis van deze kennis zeg dat ik elke avond op een vaste tijd een uur met mijn vrouw moet praten, kan ik je garanderen dat dit mijn huwelijk niet ten goede zou komen.
Bij God is dit niet anders. Natuurlijk is het goed als je een vaste tijd hebt om te bidden. Niet omdat het moet, maar omdat je het nodig hebt, meer niet. En verder, oefen jezelf om gewoon de hele dag door met God in gesprek te zijn. Ik heb echt momenten dat ik in situaties tegen God zeg: "Laat mij zien, wat ik nu moet zien" of "Vader, ik vind dit moeilijk, wilt U mij helpen." Pas stond ik voor een studentenvereniging, waar ik niemand kende met een breed thema. Waar moet je dan accenten leggen? Het enige wat ik deed was tijdens het gebed met het team vragen: "Heer, geef mij een beeld van deze groep, zodat ik weet wat ik moet weten." En het beeld dat God direct gaf, was zo krachtig en ook zo waar, dat het ook die groep bemoedigde.
Maar dit kan alleen als je bidt zonder ophouden. Zorg dat gebed iets normaals is, zoals je in een relatie met elkaar praat. Je relatie met God krijg je niet kado, dat is gewoon soms hard werken. Niet omdat God niet wil, maar omdat wij soms van die einzelgängers zijn die het zelf willen doen. Daarom is deze oproep van Paulus helemaal op zijn plaats. En hoe meer je dit gewoon wordt, hoe meer de Geest je ook in situaties zal leiden en inzicht zal geven.
Gebed: Vader, mijn relatie met U is zo belangrijk, dat ik altijd met U in gesprek wil zijn, maar soms vergeet ik het zo makkelijk, helpt U mij daar dan bij?
