“Toen nam Samuël een oliekruik, goot die leeg op zijn hoofd, kuste hem en zei: Is het niet zo, dat de HEERE u tot een vorst over Zijn eigendom heeft gezalfd?” (1 Samuël 10:1)
Saul weet tot op dit moment niet waar hij aan toe is. Die ezels zijn dan wel gevonden, maar Samuël laat Saul nog niet gaan. Opmerkelijk dat Saul op zoek is naar Samuël, maar niet weet dat hij Samuël aanspreekt. Hij zoekt de ziener en op het moment dat hij aan Samuël vraagt waar de ziener is, zegt Samuël dat hij het is. En dan zegt Samuël hem dat hij morgenvroeg pas weg mag. Saul is op dat moment gewoon een boerenzoon die niet weet wat hem staat te gebeuren. Let er ook op dat leiderschap niet een menselijke keus is. Leiderschap wordt hier ook niet overgedragen, het is God Die kiest.
Leiderschap blijft later wel binnen de geslachtslijn, maar dat is alleen vanwege het feit dat Jezus uit de koninklijke lijn wordt geboren. Maar het zijn Gods keuzes wie Hij wil dat de leiding over Zijn volk neemt. In de kerk komen we mensen tegen die zichzelf tot leider hebben gemaakt, soms uit onvrede omdat men vindt dat het in de kerk niet gaat hoe het zou moeten gaan. Levensgevaarlijk als mensen zichzelf tot leider uitroepen. Leiderschap over Gods eigendom wordt door God Zelf aangesteld.
De andere morgen neemt Samuël Saul de berg mee op. En op het alleronverwachts giet Samuël dan de olie uit over het hoofd van Saul. Was Saul klaar voor dit leiderschap? Zoals we het kunnen zien was er voor hem geen enkele reden om aan te nemen dat God hem zou aanstellen tot koning over Israël. Toch kiest God deze man uit.
God laat Israël dus niet los op het moment dat zij kiezen om het geestelijk leiderschap op het spel te zetten. De richters en ook Samuël willen ze niet meer, maar ondanks dat ze een koning willen, bepaalt God nog steeds wie Hij wil aanstellen over Zijn eigendom. En het is goed om daar over na te denken. Israël, maar ook de kerk is Gods eigendom en God bepaalt wie Hij aanstelt over dit eigendom. Leiders die uit onvrede leiding willen nemen, zijn geen gezalfde leiders door God Zelf. En hoe fout het straks ook gaat met Saul, David zal de gezalfde van de HEERE nooit iets aandoen, hoe oneens hij het ook met Saul is. Dit is kenmerkend voor de situatie met Saul. Zolang Saul leeft, neemt niemand het leiderschap van hem over. Hij is en blijft vanaf dit moment de gezalfde van God Zelf.
De gevolgen van Sauls leven gaan wel een grote rol voor het volk spelen. Een leider van Gods eigendom draagt dan ook een hele grote verantwoordelijkheid. Hij is namelijk gezalfd voor God over Zijn eigendom. Op die manier zullen geroepen leiders ook moeten blijven benaderen. En ik geloof dat de meeste leiders ook werkelijk geroepen zijn, ondanks dat ze in veel gevallen niet meer in hun zalving wandelen. Maar ze blijven gezalfd door God en dragen verantwoordelijkheid over Gods eigendom. En dit geldt voor alle leiders, ook in de kerk, behalve degenen die zichzelf als leider hebben aangesteld.
Gebed: HERE, misschien is dit wel een grote worsteling dat U leiders, ook in de kerk hebt aangesteld, die niet meer wandelen in hun zalving en daardoor zijn gaan dwalen. Leer mij om hen te blijven zien als gezalfde vorsten over Uw eigendom.
