Lijden aan het lichaam van Christus

Thema: Kolossenzen

“Ik ben verheugd dat ik nu voor u lijd en dat ik in mijn lichaam mag aanvullen wat er nog ontbreekt aan het lijden omwille van Christus, ten behoeve van zijn lichaam, de kerk.” (Kolossenzen 1:24 – HSV)

“Ik ben verheugd dat ik nu voor u lijd en dat ik in mijn lichaam mag aanvullen wat er nog ontbreekt aan het lijden omwille van Christus, ten behoeve van zijn lichaam, de kerk.” (Kolossenzen 1:24 – NBV21)

Hoeveel strijd kost het iemand die leidinggeeft in de gemeente? Kan dat zelfs iets zijn dat op lijden lijkt? Na heel wat jaren in de kerk zal ik echt niet zeggen dat het allemaal rozengeur en maneschijn is. Het is soms ook echt wel eens minder leuk of soms maak je ook dingen mee die echt veel met je doen, maar om dan te zeggen dat het dienen in de gemeente lijden is, vind ik heel veel gezegd. Je zou bijna vergeten dat je met je neus bovenop Gods wonderen staat en je ook zo vaak echt mag genieten van Gods werk. Toch zegt Paulus dat hij lijdt voor de gemeente in Kolosse.

Als je al het voorgaande leest, dan kom je tot de conclusie dat Paulus vooral ook heeft benoemd waar hij dankbaar voor is. Daar draaide het hele eerste hoofdstuk om. Waren dat dan alleen maar wenselijke woorden? Dat zou dan niet echt eerlijk zijn. De vraag is wat hij dan wel bedoelt. Hij schrijft dat hij blij is dat hij voor hen lijdt en dat hij in zijn lichaam mag aanvullen wat er nog ontbreekt aan het lijden omwille van Christus ten behoeve van Zijn lichaam, de kerk.

Dat Paulus hier niet bedoelt te zeggen dat het lijden van Jezus niet helemaal af was, mag wel duidelijk zijn. Het lijden dat hij moet aanvullen heeft niets te maken met het complete offer van Jezus. Dat is een volmaakt offer en daar kan en hoeft niets meer bij. Je moet dus deze woorden anders lezen. Hij gebruikt twee keer het woord ‘lichaam’. Dat is meestal een aanwijzing dat Paulus dan ergens ook iets met woorden aan het spelen is. Hij heeft het over het lijden in zijn lichaam en dat doet hij ten behoeve van het lichaam van Christus. Hij maakt dan gelijk duidelijk dat het lichaam van Christus niet het opgestane lichaam van Jezus is, maar het geestelijke lichaam, de kerk.

Hij lijdt dus met zijn eigen lichaam ten behoeve van het lichaam van Jezus. Als je zo kijkt naar de woorden van Paulus komt het in een ander daglicht te staan. Dat lijden in zijn lichaam dat wil hij aanvullen omwille van het lichaam van Christus. Dat betekent dus dat hij in navolging van Jezus lichamelijk lijdt aan het lichaam van Christus. De kerk, in zijn vroegste vorm in de tijd van Jezus, heeft Jezus veel lijden gekost. Jezus heeft niet alleen geleden rond Zijn kruisiging. Er staat in de geloofsbelijdenis niet voor niets een komma na de woorden: “Die geleden heeft”. Jezus heeft heel zijn leven geleden en is tenslotte onder Pontius Pilatus gekruisigd, gestorven en begraven, maar zijn lijden was er vanaf Zijn geboorte al.

Daarmee moet je dus ook zeggen dat het Jezus pijn deed om te zien hoe Zijn discipelen er lange tijd nog niets van begrepen. Het lijkt wel dat Paulus hier op dit punt aanstuurt. Zeker ook als je doorleest in het volgende hoofdstuk dan ontdek je deze lijn erin. Paulus schrijft dat hij een zware strijd aan het strijden is voor de gelovigen. Een strijd in zijn eigen lichaam. De ups en downs van de kerk raken hem dus in het diepst van zijn bestaan. Daarmee zegt hij niet dat hij de dankbare punten ineens is vergeten, maar hij brengt het wel terug in het juiste perspectief. Het is geweldig hoe heidenen die vervreemd waren erbij zijn gekomen, maar het kost hem wel alles om de boodschap van het Evangelie juist ook daar te brengen in gemeenten waar hij zelf niet is geweest.

Je kunt dus lijden aan de kerk en misschien is dat ons grootste probleem wel dat we dat erg weinig doen. Als ik er zo over nadenk, herken ik er wel iets van. Soms als ik in gemeenten kom waar bijna niemand meer over is, dan kan dat echt pijn doen. Nog steeds niet lichamelijk, maar het kan mij wel echt diep raken als je beseft dat als het zo doorgaat dat er gemeenten zijn die er over tien jaar eigenlijk niet meer kunnen zijn, tenzij dat er een wonder gebeurt. Willen wij lijden aan het lichaam van Christus? Dat zal zorgen dat er iets in beweging komt van toewijding wat je ook bij Paulus ziet. Durven we in die spiegel te kijken?

Gebed: Heer, laat mij lijden aan Uw lichaam, zodat mijn toewijding voor Uw lichaam zal ontbranden als nooit tevoren.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

Handelingen 4:1-22 - HSV

   
     [1] En terwijl zij tot het volk spraken, kwamen de priesters, de bevelhebber van de tempelwacht en de Sadduceeën op hen af,
     [2] geërgerd, omdat zij het volk onderwezen en in Jezus de opstanding uit de doden verkondigden.
     [3] En zij sloegen de handen aan hen en zetten hen gevangen tot de volgende dag, want het was al avond.
     [4] En velen van hen die het Woord gehoord hadden, geloofden, en het aantal mannen werd ongeveer vijfduizend.
     [5] En het gebeurde de volgende dag dat hun leiders en oudsten en schriftgeleerden in Jeruzalem bijeenkwamen,
     [6] ook Annas, de hogepriester, en Kajafas, Johannes, Alexander en allen die tot het hogepriesterlijk geslacht behoorden.
     [7] En toen zij hen in het midden hadden doen staan, vroegen zij: Door welke kracht of door welke naam hebt u dit gedaan?
     [8] Toen zei Petrus, vervuld met de Heilige Geest, tegen hen: Leiders van het volk en oudsten van Israël!
     [9] Wanneer wij vandaag ondervraagd worden over de weldaad aan een zieke man bewezen, waardoor hij gezond geworden is,
     [10] laat het dan bij u allen en bij heel het volk Israël bekend zijn dat door de Naam van Jezus Christus, de Nazarener, Die u gekruisigd hebt maar Die God uit de doden opgewekt heeft, dat door Hem deze man hier gezond voor u staat.
     [11] Deze Jezus is de steen die door u, de bouwers, veracht werd, maar Die de hoeksteen geworden is.
     [12] En de zaligheid is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere Naam onder de mensen gegeven waardoor wij zalig moeten worden.
     [13] Toen zij nu de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes zagen en merkten dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren, verwonderden zij zich en herkenden zij hen als mensen die met Jezus samen geweest waren.
     [14] En omdat zij de man die genezen was, bij hen zagen staan, konden zij er niets tegen inbrengen.
     [15] En nadat zij hun bevolen hadden de Raad te verlaten, overlegden zij met elkaar,
     [16] en zeiden: Wat zullen wij met deze mensen doen? Want dat er een alom bekend teken door hen is verricht, is duidelijk voor allen die in Jeruzalem wonen, en wij kunnen het niet ontkennen.
     [17] Maar laten wij, opdat het niet nog verder onder het volk bekend raakt, hun met de grootste dreiging gebieden dat zij tot geen enkel mens meer in die Naam mogen spreken.
     [18] En na hen geroepen te hebben, gaven zij hun het bevel helemaal niet meer te spreken of te onderwijzen in de Naam van Jezus.
     [19] Maar Petrus en Johannes antwoordden en zeiden tegen hen: Oordeel zelf of het juist is in Gods ogen, meer naar u te luisteren dan naar God.
     [20] Want wij kunnen niet nalaten te spreken over wat wij gezien en gehoord hebben.
     [21] Maar zij dreigden hen nog meer en omdat zij niets konden vinden om hen te straffen, lieten zij hen gaan ter wille van het volk; want ze verheerlijkten allen God over wat er gebeurd was.
     [22] Want de man aan wie dit teken van genezing verricht was, was ouder dan veertig jaar.

    
Handelingen 4:1-22 - NBV21

     [1] Terwijl Petrus en Johannes de menigte nog toespraken, kwamen de priesters, het hoofd van de tempelwacht en de sadduceeën op hen af,  [2] hevig ontstemd omdat ze het volk onderrichtten en de opstanding uit de dood verkondigden op grond van wat er met Jezus was gebeurd.  [3] Ze grepen hen vast en zetten hen gevangen tot de volgende dag, omdat het al avond was.  [4] Maar van degenen die naar de toespraak hadden geluisterd, kwamen velen tot geloof, zodat het aantal gelovigen groeide tot ongeveer vijfduizend.
     [5] De volgende dag kwamen de leiders, de oudsten en de schriftgeleerden bijeen in Jeruzalem,  [6] samen met Annas, de hogepriester, Kajafas, Johannes en Alexander, en alle anderen die tot de hogepriesterlijke familie behoorden.  [7] Ze lieten Petrus en Johannes voorkomen en begonnen het verhoor met de vraag: ‘Door welke kracht of in wiens naam hebt u die daad verricht?’  [8] Petrus antwoordde, vervuld van de heilige Geest: ‘Leiders van het volk en oudsten,  [9] nu wij vandaag worden verhoord naar aanleiding van een weldaad, bewezen aan een zieke, en nu ons wordt gevraagd hoe het komt dat hij is genezen,  [10] dient u allen en het hele volk van Israël te weten dat deze man hier gezond voor u staat dankzij de naam van Jezus Christus van Nazaret, die door u gekruisigd is, maar die door God uit de dood is opgewekt.  [11] Jezus is de steen die door u, de bouwlieden, is verworpen, maar die nu de hoeksteen geworden is.  [12] Door niemand anders kunnen wij worden gered, want zijn naam is de enige onder de hemel die de mens redding biedt.’
     [13] Toen de leden van het Sanhedrin zagen hoe vrijmoedig Petrus en Johannes optraden en begrepen dat het gewone, ongeletterde mensen waren, stonden ze verbaasd, en ze realiseerden zich dat beiden in Jezus’ gezelschap hadden verkeerd.  [14] En omdat ze de man die genezen was bij hen zagen staan, konden ze niets tegen hun woorden inbrengen.  [15] Nadat ze hun bevolen hadden de raadszaal te verlaten, overlegden ze met elkaar.  [16] Ze zeiden: ‘Wat moeten we met hen doen? Voor alle inwoners van Jeruzalem is het duidelijk dat er door hun toedoen een wonder is verricht, en wij kunnen dat niet ontkennen.  [17] Maar om te voorkomen dat het gerucht zich nog verder onder het volk verspreidt, moeten we hun nadrukkelijk verbieden nog tegenover iemand de naam van Jezus te gebruiken.’  [18] Ze riepen hen terug en bevalen hun de naam van Jezus op geen enkele manier meer te gebruiken en het volk niet meer over Hem te onderrichten.  [19] Maar Petrus en Johannes zeiden: ‘Kunnen wij het tegenover God verantwoorden om wel naar u te luisteren en niet naar Hem? Oordeelt u zelf!  [20] We moeten immers wel spreken over wat we gezien en gehoord hebben.’  [21] Na hen nogmaals dreigend te hebben toegesproken lieten ze hen vrij, want ze wisten niet hoe ze hen konden straffen nu de mensen God loofden en eerden om wat er was gebeurd.  [22] De man die zo wonderbaarlijk was genezen, was namelijk meer dan veertig jaar verlamd geweest.

.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

De Naam van Jezus geeft vrijmoedigheid

Thema: Ik spreek Jezus

“Maar laten wij, opdat het niet nog verder onder het volk bekend raakt, hun met de grootste dreiging gebieden dat zij tot geen enkel mens meer in die Naam mogen spreken.” (Handelingen 4:17 – HSV)

“Maar om te voorkomen dat het gerucht zich nog verder onder het volk verspreidt, moeten we hun nadrukkelijk verbieden nog tegenover iemand de naam van Jezus te gebruiken.’” (Handelingen 4:17 – NBV21)

Wonderen zijn mooi en wonderen zijn bedoelt om Jezus groter te maken, maar of dat doel nu altijd bereikt wordt, is maar de vraag. Soms zie je situaties waar het alleen maar om het wonder gaat en helemaal niet om Jezus, maar vaak zie je ook dat het wonder Jezus echt wel groter maakt, alleen is het helemaal niet de garantie dat ongelovigen dan tot geloof komen. Persoonlijk kan ik dat zo frustrerend vinden. Dan laat God Zijn grootheid zien en dan blijven sommigen zich verharden. Dan kun je zeggen dat het een eigen keus is, dat begrijp ik wel, maar soms laat God zo Zijn grootheid zien, dat je echt zou willen dat iedereen in Jezus zou geloven.

Lees meer...

Youtubekanaal

Theo denkt

Essentiële winkels

We zijn opnieuw in een lockdown en dat roept bij mij al een vraag op, maar die laat ik maar even rusten. Wat mij vooral bezig houd is het punt van essentiële winkels die wel open mogen zijn. Direct hiermee samen hangt dan natuurlijk de vraag wat een essentiële winkel is. Opmerkelijk dat dit niet alleen een supermarkt is, maar ook een makelaar, maar een woonwinkel en een bouwmarkt weer niet. Wat heb je aan een huis wat je niet kunt verbouwen of kunt inrichten?

Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2022 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu