Veertigdagentijd - Dag 38 - Vergeef!

“En Jezus zei: Vader vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen. En ze verdeelden Zijn kleren en wierpen het lot.” (Lukas 23:34) 

Als er één thema is wat ik heel lastig vind, is het vergeving. Niet Gods vergeving, maar vergeving tussen mensen. In het complexe pastoraat met mensen die zwaar beschadigd zijn door wat anderen hen hebben aangedaan en je dan moet gaan praten over vergeving schenken, dat is moeilijk en dat voelt bijna onmenselijk. Het voelt als totaal niet eerlijk. En dan kun je van alles bedenken en je kunt weten dat het nodig is om niet aan de dader vast te blijven zitten, maar er van los te komen en je weet dat als dit niet gebeurt het eigenlijk nog onmenselijker is, maar praten over vergeving terwijl je verschrikkelijke dingen bent aangedaan, dat voelt zo oneerlijk. En toch, Jezus leert het ons.

 

Ze hebben Jezus meegesleurd naar Golgotha, Hij kon het bijna niet volhouden en omdat ze dat ook niet wilden laten gebeuren, hebben ze Zijn kruis door een ander laten dragen. Een spoor van bloed is onderweg achtergebleven, Zijn lichaam is geen lichaam meer te noemen, al Zijn vlees is er vanaf geslagen, Zijn gezicht is onherkenbaar verminkt, spot en hoon zijn over Hem heen komen, veracht, totaal belachelijk gemaakt en zo komt Hij aan op Golgotha. Als je bedenkt hoe dat eruit gezien moet hebben en als je bedenkt dat dit Jezus is overkomen die nooit ene verkeerde daad heeft gedaan, als je dat bedenkt, dan kun je niet anders zeggen dan dat zij die dit hebben gedaan toch echt straf verdienen. Jezus mag nu toch wel echt boos zijn over zoveel onrecht dat Hem is aangedaan? 

Jawel, natuurlijk, Hij droeg jouw en mijn zonden, daar was Hij één mee geworden, en daarom is de straf vanuit dat geestelijke oogpunt natuurlijk wel terecht. Maar wat Hem hier als mens overkomt, is te erg voor woorden. En als Hij dan aangekomen is op Golgotha, pakken ze Hem vast en spijkeren Hem aan het kruis. Vier grote spijkers en daar hangt Hij. Zijn zenuwbanen geven signalen af naar Zijn hoofd dat de pijn te verschrikkelijk is om te dragen. Bij tijden verloor Hij Zijn bewustzijn door de pijn, Zijn lichaam zakt naar beneden en Zijn schouders schieten uit de kom. Hij dreigt te stikken omdat de pezen rond Zijn nek strak gespannen worden. Door het voetensteuntje duwt Hij Zich omhoog om weer lucht te krijgen, maar dan giert de zenuwpijn weer door Zijn lichaam en dreigt Hij weer het bewustzijn te verliezen. En zo ging dat uren door. 

Onrecht, dat is wat het is, als je Jezus kende. De Man Die alleen maar goed deed. En tussen bewustzijn en buiten bewustzijn, tussen stikken en ademhalen, in een grote golf van onrecht roept Jezus uit: “Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.” Zou jij dat durven vragen van iemand die daar onschuldig zou hangen? Zou jij durven zeggen: “Vergeef het hun maar, hoor”? 

Maar weet je: onze zonden maken dat Hij daar zo hing en zowel voor ons als voor hen daar geldt: wij wisten niet eens wat we deden. Jezus wil niet vastblijven zitten aan wrok en boosheid vanwege wat Hem door hen en door ons is aangedaan en Hij spreekt, midden in het onrecht uit: “Vader, vergeef het hun.” En wie kan op dit moment zeggen dat dit een gemakkelijke keus was? Leven van vergeving maakt dat je vergevend kunt leven. Nee, niet makkelijk, vaak door echt heel veel strijd heen en dat mag ook tijd kosten, maar vergevend willen leven omdat jij vergeven bent. 

Gebed: Jezus, dank U wel dat U vergaf wat zij en wij U aandeden. Ik wil leren om altijd een leven van vergeving te leven.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'

Handelingen 1:12-14 (HSV)

 
[12] Toen keerden zij terug naar Jeruzalem, van de berg die de Olijfberg genoemd wordt, die vlak bij Jeruzalem is en daar een sabbatsreis vandaan ligt.
[13] En toen zij in Jeruzalem gekomen waren, gingen zij naar de bovenzaal en bleven daar, namelijk Petrus en Jakobus en Johannes en Andreas, Filippus en Thomas, Bartholomeüs en Mattheüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon Zelotes, en Judas, de broer van Jakobus.
[14] Dezen bleven allen eensgezind volharden in het bidden en smeken, met de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broers.

Handelingen 1:12-14 (NBV21)

  [12] Daarop keerden de apostelen van de Olijfberg terug naar Jeruzalem. Deze berg ligt vlak bij de stad, op een sabbatsreis afstand. [13] Toen ze in de stad waren aangekomen, gingen ze naar het bovenvertrek waar ze verblijf hielden: Petrus en Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus en Tomas, Bartolomeüs en Matteüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon de Zeloot en Judas, de zoon van Jakobus. [14] Eensgezind wijdden ze zich aan het gebed, samen met de vrouwen en met Maria, de moeder van Jezus, en met zijn broers.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

Afzonderen voor gebed

Serie: Wij bidden

“Dezen bleven allen eensgezind volharden in het bidden en smeken, met de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broers.” (Handelingen 1:14 – HSV)

“Eensgezind wijdden ze zich aan het gebed, samen met de vrouwen en met Maria, de moeder van Jezus, en met zijn broers.” (Handelingen 1:14 – NBV21)

Ik zou nu je kunnen laten nadenken over de discipelen die net Jezus naar de hemel hebben zien gaan en die nu alleen zijn achtergebleven om op de Heilige Geest te wachten. Daar zonderen ze zich biddend voor af, samen met de vrouwen. Ze gaan eensgezind bidden. Ik denk dat ik je dan geen nieuwe dingen zal vertellen. Het is daarbij ook heel makkelijk om dit op een afstandje te zien. Wij weten immers dat ze maar tien dagen hoeven te wachten, wij weten hoe die komst van de Heilige Geest eruit heeft gezien. Dus elk woord wat ik hierover zeg is niets anders dan vanuit de kennis die wij al hebben, vertellen wat er is gebeurd. Maar stel nu dat jij daar had gezeten.

Lees meer...

Nieuwe artikelen

04 september 2022
03 september 2022
03 september 2022
03 september 2022

Meest gelezen artikelen

Youtubekanaal

Theo denkt

Geloven dat wat er is, er niet is

Ben ik de enige die er niets meer van snapt? Ongeveer mijn hele leven ben ik in gesprekken met mensen die niet in God geloven 'beschuldigd' dat ik in Iemand geloof die niet aantoonbaar is en dus telt dat niet mee. Alleen wat empirisch aantoonbaar is, is waar. En de wetenschap kan God niet bewijzen, dus het is niet waar.
 
Maar wat gebeurt er nu? Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2022 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu