In stilte

Thema: Bouwen is de opdracht

"Toen stond ik ‘s nachts op, ik en enkele mannen met mij. Ik vertelde geen mens wat mijn God in mijn hart gegeven had om voor Jeruzalem te doen. Er was geen dier bij mij, dan het dier waarop ik reed." (Nehemia 2:12)

Wat doe je als je Gods stem hebt gehoord en je komt tegenstand tegen? Of als je de ervaring hebt dat God met je is geweest en je zet de volgende stap en je ervaart tegenstand? Ik weet niet wat jij er soms van meemaakt, maar ik maak het nogal eens mee dat mensen tegen mij zeggen: "God heeft dit of dat tegen mij gezegd." Als je al wat langer meeleest met 'Tijd met God' dan weet je dat ik vaak zeg dat je voorzichtig moet zijn met uitspraken zoals: "Zo zegt de Heer..." De vraag is in de eerste plaats of 'de Heer' echt iets heeft gezegd en het tweede wat er gebeurt door zo te reageren is dat je voor de ander elke mogelijkheid op gesprek afsluit. Eigenlijk kunnen er nog maar twee dingen gebeuren: Of je gooit een deur in het slot en er ontstaat weerstand, of mensen volgen zonder verder na te denken en je bent elke vorm van correctie kwijt. Kijk eens wat Nehemia doet om mensen erbij te krijgen.

Nehemia komt niet bij de machthebbers met de boodschap: "Hier ben ik, Nehemia, door God gestuurd om te stad op te bouwen en we moeten morgen beginnen". Ik weet niet wat er gebeurd was als Nehemia dit gedaan zou hebben, maar de kans dat de machthebbers gezegd zouden hebben: "Welkom Nehemia, wat een goed plan!", is niet zo erg groot. En bedenk dan ook nog eens hoe ze zouden reageren op het moment dat zij heel goed wisten hoe de stad er aan toe was. Dat had Nehemia nog niet gezien en zij wel. De stad opbouwen? Alleen al door die gedachte, waren Nehemia's woorden helemaal verkeerd gevallen.

Let wel op, Nehemia blijft niet stilzitten, alleen hij zwijgt in alle talen over de opdracht die hij van God heeft gehoord. Hij gaat, met enkele mannen, in stilte op pad. Hij vertelde niemand iets van wat God in zijn hart had gegeven. Weet je wat hij doet? Hij begint, terwijl iedereen slaapt en niemand er iets van kan vinden, aan een nachtelijke inspectie van de muren van Jeruzalem. Hij toetst dat wat God in zijn hart heeft gegeven. Hij gaat de hele stadsmuur langs. Ik denk dat wat hij ziet nog veel erger is dan hij heeft gedacht. Het dier waarop hij zat kon op een gegeven moment niet meer verder, zoveel puin lag er! De ellende waar hij van had gehoord was nog veel erger dan hij had gedacht. En weet je wat hij doet? Hij begint bij zijn gevoel en dat deelt hij met de machthebbers. Hij begint niet met wat God op zijn hart heeft gegeven, maar hij begint bij de ellende waar ze met elkaar in terecht zijn gekomen. Dat wil je toch niet als Jood, zo'n puinhoop van de stad waar God Zijn woning hield? Het is niet zo gek dat er van de hele tempeldienst niet veel terecht komt, er is niet eens een stad ter bescherming. We moeten weer bouwen, zegt Nehemia dan, we kunnen toch niet langer een spotartikel zijn voor de omliggende volken. Hoor je hun gespot: "Is dat nu de stad van hun God? En is dat nu het volk dat zegt het volk van de God van hemel en aarde te zijn?"

Pas na al deze gevoelens en ervaringen begint Nehemia te delen wat God hem in zijn hart heeft gegeven. Pas als de emoties van de machthebbers en Nehemia elkaar ontmoeten. Willen we zo leven? En wij, willen wij zo leven in een losgeslagen samenleving waar zelfs advocaten niet meer veilig zijn, waar de verdraagzaamheid ver te zoeken is? Daar mag je over praten met anderen, dat accepteren ze helemaal, want ook zij zien het. En deel dan je verlangen eens en deel eens wat God op je hart heeft gelegd. Als de hand van God met ons is, laat dat geen deuren sluiten, maar ontwaakt er verlangen naar een samenleving waarin Gods vrede heerst. Dat kost je echt wel wat aan zelfbeheersing, maar zonder dat gaan deuren alleen maar dicht.

Gebed: Heer, ik voel de pijn van een samenleving zoals de onze, leer mij die pijn delen en help mij de juiste woorden te spreken over wat U op mijn hart legt.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'



Nehemia 7:1-5a

1  Het gebeurde, toen de muur herbouwd was, dat ik de deuren plaatste en dat de poortwachters, de zangers en de Levieten werden aangesteld.
2  Toen gaf ik, met betrekking tot Jeruzalem, een bevel aan Hanani, mijn broer, en Hananja, de bevelhebber van de burcht, want hij was een betrouwbaar man en godvrezender dan velen.
3  Ik zei tegen hen: Laat de poorten van Jeruzalem niet geopend worden totdat de zon heet wordt, en terwijl de wachters nog in dienst zijn, moeten ze de deuren sluiten, en vergrendelt u ze dan. En laat men wachtposten opstellen, inwoners van Jeruzalem, ieder op zijn wachtpost, en ieder tegenover zijn eigen huis.
4  De stad was wijd uitgestrekt en groot, maar er woonde weinig volk in en er waren geen huizen gebouwd.
5  Mijn God gaf mij in het hart dat ik de edelen, de machthebbers en het volk zou verzamelen om zich in het geslachtsregister in te laten schrijven. Ik vond het geslachtsregister van hen die het eerst waren opgetrokken.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Jij in jouw klein hoekje

Thema: Bouwen is de opdracht

"En laat men wachtposten opstellen, inwoners van Jeruzalem, ieder op zijn wachtpost, en ieder tegenover zijn eigen huis." (Nehemia 7:3b)

Vroeger leerde ik een liedje met het zinnetje: 'Jij in jouw klein hoekje en ik in 't mijn'. Als je van mijn leeftijd bent en ooit op een zondagsschool zat, ken je dat liedje wellicht ook nog wel en misschien als je veel jonger bent heb je het ook ooit nog geleerd. Een liedje dat ging over het licht dat je mag laten schijnen in deze wereld. Ik moest even aan dat ene zinnetje denken toen ik begon aan het volgende hoofdstuk in Nehemia. Niet dat het daar nu om licht in de duisternis gaat, maar wel over de verantwoordelijkheid uit dat liedje. En natuurlijk als kind begreep je daar nog niets van en dacht ik dat je dan in een klein hoekje moest gaan zitten met een kaarsje of zoiets. Het gaat natuurlijk over jouw plekje waar jij bent, daar mag je iets doen. Nehemia zal dat liedje vast nog niet hebben gekend, maar het principe begreep hij wel. Er zijn namelijk in Jeruzalem nog niet veel bewoners en de stad moet wel bewaakt worden. Als iedereen dat nu eens doet in zijn eigen kleine hoekje en ik in het mijne, dan kom je met heel weinig, toch nog heel ver.

Lees meer...

Aanbevelingen

Youtubekanaal

Nieuwe artikelen

13 oktober 2019
10 oktober 2019
08 oktober 2019

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu