Jona - De veiligheid van de vis

"Naar de diepste gronden van de bergen daalde ik af in de aarde; haar grendels sloten zich voor eeuwig achter mij. Maar uit het verderf trok U mijn leven omhoog, HEERE, mijn God!" (Jona 2:6)


Jona in de vis en als het dan stil wordt, dan gaat Jona bidden. Een opmerkelijk gebed, dat is het wel. Onbegrijpelijk zelfs. Als je het gebed goed doorleest, kom je er achter dat er toch wel behoorlijk wat opmerkelijke zinnen in staan. Zinnen die niet te plaatsen lijken in de situatie waarin Jona zich bevindt. Sterker nog, hij zit op dit moment nog in de vis. Pas in het laatste vers van dit hoofdstuk komt Jona uit de vis, maar in het gebed lijkt het alsof alles al achter de rug was. Of is het nog vreemder?



Maar eerst een vraag: Wat zou jij bidden in die vis? Wat bid jij als je jouw Jona overboord zet en het gevoel krijgt dat je de controle kwijt bent en het besef hebt dat je Gods nabijheid bent kwijtgeraakt door verkeerde keuzes? Want dan gaat het over jouw vis. Jona benoemd in zijn gebed precies was de ervaring is dat je Gods tegenwoordigheid in je leven kwijt bent. Alle golven van God sloegen over hem heen en de zeeën waren om hem heen. En in die zee had hij toch nog de overtuiging dat hij de tempel van de Heer weer zou zien. Het eerste deel van zijn gebed is terwijl hij nog in de zee is.

Het water was de bedreiging voor zijn leven, eigenlijk was Gods toorn over zijn verkeerde keuzes een bedreiging voor zijn leven. Dat is wat Jona heel goed beseft. Dat is wat Jona ook uitspreekt in zijn gebed. En dan op het moment dat Jona denkt dat het voorbij is, komt er een vis! Het lijkt mij helemaal niet zo’n veilig gevoel om in een vis te overnachten. Toch echt wel een hele aparte plaats. Voor Jona was dus de vis degene waardoor God hem uit het verderf omhoogtrok. Dat zinnetje in vers 6 lijkt iets van het moment dat hij uit de vis op het strand staat, maar Jona zit daar nog in de vis. Jona zegt dus dat, terwijl hij in die vis was, God zijn leven uit het verderf omhoogtrok.

Dan is Jona dus nog gewoon, midden in de zee en op een plaats waar hij helemaal geen redding ervaarde. Tenminste, de angst om in de zee te verdrinken is voorbij, maar als je vervolgens in de ingewanden van een megavis terecht bent gekomen, is dat voor mijn gevoel nog niet bepaald reddend!

Jezus vergelijk zichzelf later met Jona. Als ze Hem om een teken vragen, zullen ze het teken krijgen van Jona in de vis. Jezus zou op dezelfde manier drie dagen in de aarde zijn. Dat deed Jezus in jouw plaats. En is daarmee de zee verdwenen? Is daarmee het gevaar voor jou en mij weg? Ja, het is overwonnen en Jezus heeft jouw plaats ingenomen, maar veel meer dan Jona in de vis, voelt dat nog niet. Het is dat je in geloof weet dat je daardoor gered bent, maar je bent nog wel gewoon midden in de zee en nog niet op de eeuwige stranden.

En jouw situatie, na verkeerde keuzes lijkt nog niet veel beter. Je ervaart helemaal het strand nog niet en je ervaart ook nog helemaal niet dat alles achter de rug is en toch ben je in de vis van Gods genade van veilig voor de stormen en het water. Of deze plek fijn is? Na alle angst geeft het rust, maar je bent er nog niet. Dat is wat Jona heeft ervaren. Hij is wel veiliger, maar hij is er nog niet. Want doodgaan in de ingewanden van een vis is net zo eenzaam als in de zee. Jona wist nog niet dat deze vis hem zou brengen op het strand. Net zo goed als dat God jouw veiligheid geeft, maar je weet niet waar het je brengt en je bent er voor je gevoel nog lang niet uit waar je in zit. Het bracht Jona in gedachten bij de HEER en bij de tempel en laten hem beloften uitspreken voor het moment dat God hem helemaal redt. Je bent er nog niet, maar richt je gewoon op de HEER Die genadig is en je opnieuw zal laten beginnen!

Gebed: Heer, Als mijn Jona overboord is, geeft U mijn vis waarin ik de tijd krijg om met U bezig te zijn en mij op U te richten, zodat U een nieuw begin kunt maken met mij.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'


Johannes 12:37-50

37 Maar hoewel Hij zoveel tekenen in hun bijzijn gedaan had, geloofden zij niet in Hem;
38 opdat het woord van de profeet Jesaja vervuld werd dat hij gesproken heeft:  Heere, wie heeft onze prediking geloofd en aan wie is de arm van de Heere geopenbaard?
39 Daarom konden zij niet geloven, omdat Jesaja verder gezegd heeft:
40 Hij heeft hun ogen verblind en hun hart verhard, opdat zij niet met de ogen zouden zien en met het hart inzien en zich bekeren en Ik hen zou genezen.
41  Dit zei Jesaja toen hij Zijn heerlijkheid zag en over Hem sprak.
42 En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet,  opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden.
43  Want zij hadden de eer van de mensen meer lief dan de eer van God.
44 Jezus nu riep en zei: Wie in Mij gelooft, gelooft niet in Míj maar in Hem Die Mij gezonden heeft.
45  En wie Mij ziet, ziet Hem Die Mij gezonden heeft.
46  Ik ben een licht, in de wereld gekomen opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft.
47 En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet,  want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken.
48  Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk  het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag.
49  Want Ik heb niet uit Mijzelf gesproken, maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Hijzelf heeft Mij een gebod gegeven wat Ik zeggen en wat Ik spreken moet.
50 En Ik weet dat Zijn gebod eeuwig leven is. Wat Ik dan spreek, spreek Ik zoals de Vader Mij gezegd heeft.

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Activiteiten

24 mrt 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Nootdorp
14 apr 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Schalkwijk en 't Goy
28 apr 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Garderen
12 mei 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Vuren
19 mei 2019
17:00 - 18:30
Theo de Koning spreekt in Echo, Rotterdam

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Zwijgen over Jezus uit angst

Thema: Lijdenstijd

"En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet, opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden." (Johannes 12:42)

Als je de Evangeliën doorleest lijkt het erop dat er bijna niemand was die in Jezus geloofde. Toch is het de schijn die bedriegt en daarbij is het ook wel lastig hoe woordkeuzes in de Bijbel soms worden gebruikt. Als we lezen dat het hele land achter Jezus aanliep, betekent dat niet dat er niemand meer was die dat niet deed. Alsof het hele werk stil zou liggen als Jezus in de buurt was. De woorden die gebruikt worden geven aan dat het om een grote hoeveelheid mensen gaat die achter Jezus aanliepen. Het is net zoals we nu zeggen dat een heel dorp uitloopt bij een brand, maar tegelijk betekent dat niet dat iedereen bij die brand is. Zo is het dan dus ook met woorden die er op lijken dat niemand in Jezus gelooft. Dat blijkt ook wel als je gewoon even verder leest in het Evangelie.

Na de uitspraak over de profetie van Jesaja waardoor de Joden niet konden geloven omdat hun ogen gesloten werden komt namelijk een opmerkelijk, maar ook pijnlijk gevolg. Want ineens staat er: "En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet, opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden." Er zijn dus leiders, en waarschijnlijk zijn dit kerkelijke leiders die een belangrijke rol in de synagoge hadden, die wel in Jezus geloofden. Maar het oordeel dat Johannes daarover velt is niet erg moedgevend. Er waren er die in Jezus geloofden, maar die de eer van mensen meer lief hadden dan de eer van God. Dat zijn stevige woorden, maar het laat wel zien wat het met Jezus gedaan moet hebben. Want omwille van de mensen kwamen ze niet voor Hem uit, maar deden ze dus alsof ze Hem niet geloofden.

Zeker als het ook nog eens leiders in de synagoge waren, dan zijn zij die leiding moeten nemen en Jezus ook nog eens geloofden, nu bezig om het tegendeel tot stand te brengen. En zeker, de maatregelen van de Farizeeën zullen niet mals zijn geweest, maar ontkennen wat je gelooft, daarmee laat je Jezus in de kou staan. Ook dit moest Jezus lijden. Ook van hen die de boodschap van redding een plaats konden geven in de synagoge. Zou hun geloof dan ook niet echt zijn geweest? Ze hadden de eer van mensen liever dan de eer van God, is dat een oordeel dat ook hun geloof aanging? Eigenlijk staat er dat ze liever de zegen van mensen wilden, dan de zegen van God. 

Laten we maar even stoppen met er achter zien te komen wat er precies gebeurde, misschien staat deze situatie wel dichterbij onszelf dan we graag zouden willen. Want geloven in Jezus en toch bang zijn voor reacties. En misschien zelfs wel bang voor reacties van geestelijk leiders op het moment dat je ziet dat wat ze verkondigen maar een gedeelte van de waarheid is, maar als je er iets van zegt raak je je plaats kwijt. En dan kunnen we dat ook nog wel camoufleren met iets als: Maar als je het zo doet heb je in ieder geval nog invloed. En zeker, er zijn bijzaken waarbij je het niet op de spits moet drijven, maar als het om fundamentele zaken gaat als Jezus Die Koning en Heer is, als het gaat om het Koninkrijk van God, waar wil je dan staan? Ik herinner mij dat ik eens gevraagd werd voor drie preekbeurten in een gemeente waarbij ik zeker wist dat als ik voluit Jezus en het Koninkrijk zou preken, dat dit niet geaccepteerd zou worden. Tijdens het gesprek bleek een bepaalde vrijzinnigheid waarbij God niet eens meer een persoon was, maar een denkbeeld van mensen. Ik ben heel eerlijk geweest en een paar keer gevraagd of men het zeker wist dat ik zou komen preken. Ja, het was heel zeker en verder maakte het niet uit, alles was goed. De eerste twee preken waren behoorlijk Koninkrijksgericht en dat ging nog aardig. Maar bij de laatste preek heb ik voluit Jezus gepreekt en daarna kwam er nooit meer een uitnodiging.

Soms weet je dat dit het gevolg is. Maar het gaat om Jezus en Zijn Koninkrijk, als je dat uit angst niet meer brengt, dan zit je op hetzelfde spoor als de leiders waarover het hier gaat. Uit eigen ervaring weet ik hoe ingewikkeld dit kan zijn, maar wil je dat Jezus aandoen? Afwijzing van Jezus uit angst, dingen die je dan maar niet meer zegt, omdat je de reactie weet en daardoor afbreuk doet aan de boodschap van het Evangelie. Laten we er gewoon scherp op zijn en laten we elkaar bemoedigen en aansporen om door te zetten, ook als er weerstand is.

Gebed: Heer, de omstandigheden kunnen zo lastig zijn om voor U en Uw Koninkrijk uit te komen, vergeef mijn momenten van zwakte en leer mij, in liefde, voluit voor Uw Naam te staan.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu