Is geloven altijd feest? - Volgens David niet

"En Saul wierp de speer en zei: Ik zal David aan de wand spietsen, maar David ontweek hem tot tweemaal toe." (1 Samuël 18:11)


Je hoeft niet eens zo heel ver door te bladeren in je Bijbel om tot de conclusie te komen dat je al heel snel meer mensen vindt waarbij het geloven lang niet altijd een feest was. Ik weet niet waar David liever voor had gekozen: de schapen of het koningschap. Het zou wel eens kunnen dat hij bij de schapen meer rust in zijn relatie met God had, dan later op weg naar zijn koningschap. Als er een plek was waar David tot rust kwam dan was het bij de schapen en met zijn harp. We weten niet hoe het precies met David was, voordat Samuël op een bepaald moment langskwam.


Er zijn uitleggers die vermoeden dat David een bastaardkind was en dat hij daardoor niet door Isaï uit het veld was gehaald. In ieder geval telde David niet mee in de gewone wereld. Als hij nu maar op de schapen paste, dan was het goed. En zelfs als hij later bij zijn broers komt om te vragen hoe het met hen gaat en hij vervolgens Goliath verslaat, zitten ze echt niet op hem te wachten.

Wat zou jij verwachten als er een profeet naar je toekomt en die komt je in het geheim, namens God zalven voor een grote bediening in Gods Koninkrijk? Hoe zou jij verwachten dat Gods bestemming voor jouw leven tot stand zou komen? Je moet gewoon eens even naar David kijken. Als er iemand een zalving op zijn leven had liggen was het David. Hij verslaat Goliath op een manier die onvoorstelbaar is. Hij was niet geoefend in de strijd, maar hij haalt wel deze reus neer. Dan lijkt het, op de spot van zijn broers na, eigenlijk nog wel mee te vallen.

Toch was de zalving tot koning nu niet bepaald erg logisch. Saul was koning en het lijkt dat David nog heel lang moet wachten tot hij koning zal zijn. Dan roept God je, maar dan komt er een enorme tijd van wachten. Hij bleef eerst gewoon nog bij zijn schapen. En dan op het onverwachts, blijkt Saul niet in orde te zijn. Hij blijkt stevige demonische aanvallen te hebben en er wordt iemand gezocht die hem tot rust kan brengen. En dan blijkt David, die op dat moment al de vriend van Jonathan is, op zo’n manier muziek te maken, dat ze hem vragen om voor de koning te komen spelen.

Bedenk even dat hier dus de koning en zijn opvolger in dezelfde ruimte bij elkaar zijn. Saul zal dit niet geweten hebben, maar ondertussen is wel duidelijk dat David in de strijd niet te onderschatten is. Eigenlijk lijkt het allemaal wel goed te gaan en is David onderweg naar de troon. Overigens was dat ook al niet de meest voor de hand liggende situatie, want normaal zou Jonathan koning geworden zijn.

Maar dan gebeurt er iets dat alles op zijn kop zet. David, de geroepene van God, de man waarvan God had gezegd: “Deze zal Mijn volk leiden” krijgt totaal onverwachts een speer naar zijn hoofd. Saul staat hem naar het leven. En dat terwijl hij ondertussen ook zijn schoonzoon is geworden. Het hele leven van David komt in een totaal ander licht te staan. David slaat op de vlucht, hij is zijn leven niet meer zeker.

Maar hij zou toch koning worden? Hij toch? Hij, die zo met God leefde in het veld. Hij die demonen verjoeg met zijn muziek. Hij zou de man naar Gods hart zijn. Is dit geloven? Hoort dit bij het geloof dat je je heil moet zoeken bij heidenvolken? Alles was toch duidelijk en uitgestippeld? Gods bestemming en Zijn plan was toch duidelijk? Of toch niet? Geloven is soms feest, maar soms dus ook lopen voor je leven. En wat dit betekent? Gods bedoeling, wordt die duidelijk? Het blijven meer vragen en het is meer roepen dan dat het duidelijk wordt, zullen we morgen zien.

Gebed: Hoe is het mogelijk dat iemand die U roept, zijn leven niet zeker is en het er op lijkt dat Uw plan niet tot uitvoer kan komen.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'


Johannes 12:37-50

37 Maar hoewel Hij zoveel tekenen in hun bijzijn gedaan had, geloofden zij niet in Hem;
38 opdat het woord van de profeet Jesaja vervuld werd dat hij gesproken heeft:  Heere, wie heeft onze prediking geloofd en aan wie is de arm van de Heere geopenbaard?
39 Daarom konden zij niet geloven, omdat Jesaja verder gezegd heeft:
40 Hij heeft hun ogen verblind en hun hart verhard, opdat zij niet met de ogen zouden zien en met het hart inzien en zich bekeren en Ik hen zou genezen.
41  Dit zei Jesaja toen hij Zijn heerlijkheid zag en over Hem sprak.
42 En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet,  opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden.
43  Want zij hadden de eer van de mensen meer lief dan de eer van God.
44 Jezus nu riep en zei: Wie in Mij gelooft, gelooft niet in Míj maar in Hem Die Mij gezonden heeft.
45  En wie Mij ziet, ziet Hem Die Mij gezonden heeft.
46  Ik ben een licht, in de wereld gekomen opdat ieder die in Mij gelooft, niet in de duisternis blijft.
47 En als iemand Mijn woorden hoort en niet gelooft, veroordeel Ik hem niet,  want Ik ben niet gekomen om de wereld te veroordelen, maar om de wereld zalig te maken.
48  Wie Mij verwerpt en Mijn woorden niet aanneemt, heeft iets wat hem veroordeelt, namelijk  het woord dat Ik gesproken heb; dat zal hem veroordelen op de laatste dag.
49  Want Ik heb niet uit Mijzelf gesproken, maar de Vader, Die Mij gezonden heeft, Hijzelf heeft Mij een gebod gegeven wat Ik zeggen en wat Ik spreken moet.
50 En Ik weet dat Zijn gebod eeuwig leven is. Wat Ik dan spreek, spreek Ik zoals de Vader Mij gezegd heeft.

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Activiteiten

24 mrt 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Nootdorp
14 apr 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Schalkwijk en 't Goy
28 apr 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Garderen
12 mei 2019
10:00 - 11:30
Theo de Koning spreekt in Vuren
19 mei 2019
17:00 - 18:30
Theo de Koning spreekt in Echo, Rotterdam

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Zwijgen over Jezus uit angst

Thema: Lijdenstijd

"En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet, opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden." (Johannes 12:42)

Als je de Evangeliën doorleest lijkt het erop dat er bijna niemand was die in Jezus geloofde. Toch is het de schijn die bedriegt en daarbij is het ook wel lastig hoe woordkeuzes in de Bijbel soms worden gebruikt. Als we lezen dat het hele land achter Jezus aanliep, betekent dat niet dat er niemand meer was die dat niet deed. Alsof het hele werk stil zou liggen als Jezus in de buurt was. De woorden die gebruikt worden geven aan dat het om een grote hoeveelheid mensen gaat die achter Jezus aanliepen. Het is net zoals we nu zeggen dat een heel dorp uitloopt bij een brand, maar tegelijk betekent dat niet dat iedereen bij die brand is. Zo is het dan dus ook met woorden die er op lijken dat niemand in Jezus gelooft. Dat blijkt ook wel als je gewoon even verder leest in het Evangelie.

Na de uitspraak over de profetie van Jesaja waardoor de Joden niet konden geloven omdat hun ogen gesloten werden komt namelijk een opmerkelijk, maar ook pijnlijk gevolg. Want ineens staat er: "En toch geloofden ook velen van de leiders in Hem, maar vanwege de Farizeeën beleden zij het niet, opdat zij niet uit de synagoge geworpen zouden worden." Er zijn dus leiders, en waarschijnlijk zijn dit kerkelijke leiders die een belangrijke rol in de synagoge hadden, die wel in Jezus geloofden. Maar het oordeel dat Johannes daarover velt is niet erg moedgevend. Er waren er die in Jezus geloofden, maar die de eer van mensen meer lief hadden dan de eer van God. Dat zijn stevige woorden, maar het laat wel zien wat het met Jezus gedaan moet hebben. Want omwille van de mensen kwamen ze niet voor Hem uit, maar deden ze dus alsof ze Hem niet geloofden.

Zeker als het ook nog eens leiders in de synagoge waren, dan zijn zij die leiding moeten nemen en Jezus ook nog eens geloofden, nu bezig om het tegendeel tot stand te brengen. En zeker, de maatregelen van de Farizeeën zullen niet mals zijn geweest, maar ontkennen wat je gelooft, daarmee laat je Jezus in de kou staan. Ook dit moest Jezus lijden. Ook van hen die de boodschap van redding een plaats konden geven in de synagoge. Zou hun geloof dan ook niet echt zijn geweest? Ze hadden de eer van mensen liever dan de eer van God, is dat een oordeel dat ook hun geloof aanging? Eigenlijk staat er dat ze liever de zegen van mensen wilden, dan de zegen van God. 

Laten we maar even stoppen met er achter zien te komen wat er precies gebeurde, misschien staat deze situatie wel dichterbij onszelf dan we graag zouden willen. Want geloven in Jezus en toch bang zijn voor reacties. En misschien zelfs wel bang voor reacties van geestelijk leiders op het moment dat je ziet dat wat ze verkondigen maar een gedeelte van de waarheid is, maar als je er iets van zegt raak je je plaats kwijt. En dan kunnen we dat ook nog wel camoufleren met iets als: Maar als je het zo doet heb je in ieder geval nog invloed. En zeker, er zijn bijzaken waarbij je het niet op de spits moet drijven, maar als het om fundamentele zaken gaat als Jezus Die Koning en Heer is, als het gaat om het Koninkrijk van God, waar wil je dan staan? Ik herinner mij dat ik eens gevraagd werd voor drie preekbeurten in een gemeente waarbij ik zeker wist dat als ik voluit Jezus en het Koninkrijk zou preken, dat dit niet geaccepteerd zou worden. Tijdens het gesprek bleek een bepaalde vrijzinnigheid waarbij God niet eens meer een persoon was, maar een denkbeeld van mensen. Ik ben heel eerlijk geweest en een paar keer gevraagd of men het zeker wist dat ik zou komen preken. Ja, het was heel zeker en verder maakte het niet uit, alles was goed. De eerste twee preken waren behoorlijk Koninkrijksgericht en dat ging nog aardig. Maar bij de laatste preek heb ik voluit Jezus gepreekt en daarna kwam er nooit meer een uitnodiging.

Soms weet je dat dit het gevolg is. Maar het gaat om Jezus en Zijn Koninkrijk, als je dat uit angst niet meer brengt, dan zit je op hetzelfde spoor als de leiders waarover het hier gaat. Uit eigen ervaring weet ik hoe ingewikkeld dit kan zijn, maar wil je dat Jezus aandoen? Afwijzing van Jezus uit angst, dingen die je dan maar niet meer zegt, omdat je de reactie weet en daardoor afbreuk doet aan de boodschap van het Evangelie. Laten we er gewoon scherp op zijn en laten we elkaar bemoedigen en aansporen om door te zetten, ook als er weerstand is.

Gebed: Heer, de omstandigheden kunnen zo lastig zijn om voor U en Uw Koninkrijk uit te komen, vergeef mijn momenten van zwakte en leer mij, in liefde, voluit voor Uw Naam te staan.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu