"En zij plaatsten het altaar op zijn fundament, hoewel er verschrikking over hen was vanwege de volken van de landen rondom. Zij brachten daarop brandoffers voor de HEERE, brandoffers voor de ochtend en voor de avond." (Ezra 3:3) 

Het eerste waar de Israëlieten mee beginnen is het terugzetten van het altaar. Ze beseffen dat de verzoening en de hele dienst van verzoening het eerste is dat weer functioneel moet zijn. Opmerkelijk dat er dus al zeventig jaar geen verzoening gedaan was volgens de regels van God Zelf. Israël was niet alleen in ballingschap, maar God was ook helemaal buiten beeld. Tijdens de jaren van ballingschap, was er geen offercultus en was er helemaal niets meer. Het volk was de weg richting God ook helemaal kwijtgeraakt. Sterker nog, er werd ook geen verzoening meer gedaan.

 

Nu was het offer natuurlijk niet de echte verzoening, want de offers wezen op Jezus. Toch stond dat wat God had ingesteld voor Zijn eigen volk helemaal stil. Het lijkt wel dat de relatie met God het eerste was wat ze kwijtraakten. Maar toen ze weer terug mochten, was dat het eerste dat hersteld werd. De offers waren fundamenteel voor hen. 

In de tijd van het Oude Testament waren de offers slechts een deel van alles. Nieuw Testamentisch is ons offer niet meer een gedeelte, maar wij beseffen dat wij slechts alles kunnen geven. Niets is van onszelf, wij zijn van Christus en daarmee is ons totale leven een offer voor Hem. Maar wat gebeurt er als ze beginnen met offeren aan de levende God? Dan is de eerste opstand vanuit de omliggende volken een feit. Het zijn zelfs verschrikkingen. En ondanks dat, gaven ze toch alles! Ze beginnen zelfs het Loofhuttenfeest te vieren. Iedereen er omheen ziet hoe ze God dienen, zelfs als dat op spot en verachting komt te staan. En dat doen ze niet elk in hun eigen huis, maar het is een eenparig getuigenis, zelfs als er verschrikkingen mee gemoeid zijn. En zelfs dan blijven ze er gewoon mee doorgaan. 

Durven wij elkaar de vraag te stellen of het offer van ons leven echt het eerste is wat we God geven? Onze beschikbaarheid voor Hem? En dat op een zichtbare manier? Want zou bouwen we aan Gods huis en aan het lichaam van Christus. En mag ons dat ook echt wat kosten? Willen wij de spot en de verachting eventueel verdragen? Durven wij nog anders te zijn dan de omliggende volken? Durven wij echt te leven voor God? Dat maakt echt een verschil in deze wereld. Soms hoor ik mensen dan reageren dat ze van alles moeten, maar zo is het niet. We dienen geen God waarbij we van alles moeten doen, maar als we geloven dat God ons, als Zijn kinderen intens liefheeft, dat jij Zijn geliefde kind bent door het geloof, dan is een reactie van het offer van je leven toch geen vreemde reactie? Het is slechts het antwoord op wat Hij deed voor jou. Dan gaan we offeren en feestvieren voor Hem, want Hij heeft ons vrijgekocht en Hij heeft ons met Hem verzoend. Het antwoord is dan net als bij de Israëlieten: hoe de verschrikkingen ook zijn, wij zullen offeren. 

Gebed: HEER, leer mij echt alles wat ik heb beschikbaar stellen voor U, als mijn offer, zelfs als er tegenstand komt.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

 



1 Petrus 4:1-7

1  Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft, moet ook u zich wapenen met dezelfde gedachte: wie in het vlees geleden heeft, is opgehouden met de zonde,
2  om nu, in de tijd die ons nog overblijft in het vlees, niet meer naar de begeerten van mensen, maar naar de wil van God te leven.
3  Want wij hebben de voorgaande tijd van ons leven lang genoeg de wil van de heidenen gedaan en gewandeld in uitingen van losbandigheid, begeerten, dronkenschap, zwelgpartijen, drinkgelagen en allerlei walgelijke afgoderij.
4  Daarbij bevreemdt het hun dat u niet meeloopt in dezelfde uitbarsting van losbandigheid, en zij belasteren u.
5  Maar zij zullen rekenschap moeten afleggen aan Hem Die gereedstaat om de levenden en de doden te oordelen.
6  Want daartoe is aan de doden het Evangelie verkondigd, opdat zij wel geoordeeld werden naar de mens in het vlees, maar ook zouden leven naar God in de geest.
7  En het einde van alle dingen is nabij; wees daarom bezonnen en nuchter in de gebeden.
8  Maar heb voor alles vurige liefde voor elkaar, want de liefde zal een menigte van zonden bedekken.
9  Wees gastvrij voor elkaar, zonder morren.
10  Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God.
11  Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt;als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus. Hem komt de heerlijkheid en de kracht toe, tot in alle eeuwigheid. Amen.

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Recentste 'Tijd met God'

Genoeg als heiden geleefd

Thema: Eerste brief van Petrus

"Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft, moet ook u zich wapenen met dezelfde gedachte: wie in het vlees geleden heeft, is opgehouden met de zonde, om nu, in de tijd die ons nog overblijft in het vlees, niet meer naar de begeerten van mensen, maar naar de wil van God te leven." (1 Petrus 4:1 en 2)

Soms raak je de draad wel eens kwijt, zeker ook als je probeert om je Bijbel te lezen. Dat taalgebruik van toen zijn soms enorme zinnen en in die zinnen zitten dan van die bijzinnen die een boodschap op zichzelf zijn, maar voor je het weet zit je op die lijn van een bijzin en raak je de draad kwijt waar het nu echt over ging. Die bijzin van de vorige keer over de ongehoorzame geesten was zo'n zin. Er zit in die bijzin ook echt iets groots en ook iets moois van de overwinning van Jezus. Het bijzondere van de schrijvers in de Bijbel is, dat zij kennelijk de draad niet kwijtraakten. Petrus gaat dan in hoofdstuk 4 gewoon verder waar hij voor die bijzin was gebleven. En dat terwijl je dan de lijn probeert te vinden tussen het volgende stuk en die bijzin. Alleen die is er niet, omdat Petrus gewoon verder gaat waar hij mee bezig was.

Lees meer...

Aanbevelingen

Youtubekanaal

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu