"Wat nu de broederliefde betreft, hebt u het niet nodig dat ik u schrijf, want u bent door God Zelf onderwezen om elkaar lief te hebben." (1 Thessalonicenzen 4:9) 

Sommige dingen zijn gewoon niet nodig om daar iets over te zeggen of te schrijven. Die dingen zijn eigenlijk niet nodig, die zijn zo logisch. Eén van die onderwerpen is de broederliefde. Daar hoeven we niets meer over te zeggen. Toch? Dan noemt Paulus echt een onderwerp dat bij ons helemaal goed gaat. Geen enkel probleem op dit gebied, want alle broeders en zusters hebben we lief. En degene die we niet liefhebben zijn gewoon geen broeders en zusters. Misschien is dit wel een beetje kort door de bocht, maar ik vrees dat het ongeveer in veel situaties wel zo in elkaar zit.

 

Toch blijkt in de gemeente in Thessalonica het op het gebied van de broederliefde wel goed gaat. En niet alleen in de gemeente, maar eigenlijk in de hele omgeving. En toch is Paulus er nog niet helemaal tevreden over. Misschien wel tevreden, maar het kan nog altijd meer. De broederliefde kan nog altijd sterker en beter. Juist omdat dit zo belangrijk is. Weet je wat het uitwerkt als je je geestelijke broers en zussen liefhebt? Dat maakt de ander zoveel sterker, dat maakt dat er geen veroordeling is, maar aanvaarding, dat maakt dat er niet gekletst wordt, maar gebeden.  

Maar misschien is het bij ons ook niet nodig om daar nog iets over te zeggen. Of zit dat toch anders? Misschien valt het al niet meer in het dorp waar je woont om de broeders en zusters lief te hebben. Ik kom christenen tegen de andere christenen niet accepteren omdat de ene psalmen zingt en de ander opwekkingsliederen. Dat de ene de ander veroordeelt omdat hij bij het zingen zijn handen in aanbidding opheft tot God. 

Soms lukt het nog wel om gelijkgestemde broeders en zusters lief te hebben, maar wat als het om hen gaat die niet van onze kleur zijn, of die vertrouwd zijn met andere klanken? Is het dan nog steeds zo dat we hier niets meer over moeten zeggen? Ik geloof dat als we al die verschillende kleuren bij elkaar brengen, dat er dan juist evenwicht komt en er dan juist ruimte is om elkaar te corrigeren. Wil jij die zware broeders, net zo lief hebben als die lichte broeder? Of die gereformeerde zuster als die evangelische zuster, die allebei geloven in het werk van Jezus?  

Dan geloof ik dat we hierin nog overvloediger kunnen worden. Dan is de oproep van Paulus om elkaar nog veel meer lief te hebben helemaal terecht en kunnen we dat niet zo makkelijk naast ons neerleggen. Zijn we bereid om deze oproep heel serieus te nemen en echt elkaar in Christus lief te hebben, zelfs als de vormen van de ander, anders zijn? Dat zal de wereld versteld laten staan van onze onderlinge liefde voor elkaar. En waar dit functioneert, daar zal het Evangelie meer kracht hebben en zullen we zelf ook meer kracht ontvangen door de bemoedigingen die we ontvangen en waardoor we groeien tot meer eenheid en meer aanvaarding. 

Gebed: Vader, leer mij mijn broers en zussen meer liefhebben, ook als ze soms dingen anders beleven. Zij die in Jezus geloven zijn mijn broers en zussen en zo wil ik ze ook liefhebben en dienen.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'



Romeinen 8:18-30

18 Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
19 Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God.
20 Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft,
21 in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.
22 Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.
23 En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk  de verlossing van ons lichaam.
24 Want in de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop. Immers, wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen?
25 Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding. 
26 En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort. De Geest Zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.
27 En Hij Die de harten doorzoekt, weet wat het denken van de Geest is, omdat Hij naar de wil van God voor de heiligen pleit.
28 En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijkdie overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn.
29 Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij  de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders. 
30 En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt.

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Leven na Pasen in gebrokenheid (II)

"En evenzo komt de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort. De Geest Zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen." (Romeinen 8:26)

Al het lijden dat er nu nog steeds is, dat klopt niet. Dat zeiden we vorige keer al. Het is nooit Gods bedoeling geweest dat wij zouden lijden. Het lijden is ook niet Gods schuld. Dat zeggen mensen nog wel eens. Er zijn twee uitspraken waar ik mij behoorlijk over kan opwinden. De ene kant de opmerking 'het word je niet door mensen aangedaan'. Daarmee wordt vaak bedoeld dat het van God komt. Dat is nog maar de vraag. Dan leggen we het bij God neer, terwijl wij zelf als mensheid onder de vloek van de gevolgen van de zonden terecht zijn gekomen. En de andere kant zijn mensen die niets met God zeggen te hebben, maar die wel om het hardst roepen: "Waarom greep God niet in" of "Waarom liet God dit gebeuren". Als je dan niets met God hebt, waarom geef je Hem dan wel de schuld van het lijden? Het lijden is het gevolg wat wij hebben gedaan en wat wij doen. Pas op dat je het gelijk met nette antwoorden wil dichttimmeren. Pas op dat je het theologisch allemaal wilt verklaren. Wat is de rol van God in het lijden?

Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu