In eenheid strijden voor rust

Thema: Rust

“Denk aan het woord dat Mozes, de dienaar van de HEERE, u geboden heeft: De HEERE, uw God, geeft u rust, en Hij geeft u dit land.” (Jozua 1:13)

Ik heb mij geprobeerd om mij in te leven hoe dat geweest moet zijn voor het volk van Israël op het moment dat ze op de grens met het Beloofde Land staan. En dan vooral hoe dat geweest moet zijn voor die tweeënhalve stam die al wisten dat hun land al in hun bezit was. Je ziet dat land voor je liggen, maar het land waar nog om gestreden moet worden is niet jouw land. Jouw land is al bezit en het land dat je ziet liggen heb jij niet echt nodig. Om dat echt op te kunnen brengen dan moet je toch wel echt verbondenheid hebben met de rest van het volk.

Misschien ga ik nu aan een vreemde vergelijking beginnen, maar ik doe het toch, omdat het over iets dat dat altijd mijn hart blijft raken. Stel je nu eens voor dat die twaalf stammen te vergelijken zouden zijn met de kerk in Nederland. Zou jij vanwege je broeders en zusters uit een andere kerk bereid zijn op dezelfde manier schouder aan schouder te gaan staan?

Op het moment dat Jozua het volk aanspreekt herhaalt hij eigenlijk gewoon op de opdracht die ook Mozes al meerdere keren had gegeven: Jullie mogen dit deel van het land tot je bezit nemen, maar je mag pas rust nemen als ook de andere stammen hun gebied hebben ingenomen. En dat innemen doe je met elkaar. Dat waren dus hele andere families, het waren andere stammen, met andere karakters. De zegeningen die Jakob over zijn zoons had uitgesproken waren totaal verschillend. Dat heeft zijn doorwerking gehad in het volk dat hier nu klaar staat om de Jordaan over te steken.

Maar stel je nu voor dat dit principe ook voor de kerk zou gelden. Wel hetzelfde volk, kinderen van dezelfde God, maar toch ook in verschillende opzichten iedere denominatie wel een eigen karakter. En nu moet het land worden ingenomen voor het Koninkrijk van God. En nu zit jij in een gemeente waar het helemaal goed gaat. Er komen er elke week bij die tot geloof komen, de bediening van Jezus wordt helemaal zichtbaar, je kunt zeggen: “Wat wil je nog meer”? De neiging bestaat om vooral te genieten.

De  stammen van Gat, Ruben en de halve stam van Manasse hadden zo ook kunnen denken. Toch merk je dat dit nooit in hen is opgekomen. Nooit! Nooit hebben ze het doel gehad om de andere stammen het zelf maar te laten oplossen. Met elkaar wilden ze elk stukje gebied gaan innemen. En zo had iedere stam een eigen stuk dat ze moesten innemen, met eigen vijanden. Dat was heel letterlijk zo. Maar ik geloof dat het in de kerk net zo is. Elk stukje van de kerk, elke stam in de kerk heeft zijn eigen stukje in te nemen en te strijden met eigen vijanden om uiteindelijk in vrijheid te kunnen leven.

Stel je nu voor dat de ene kerk de andere daarbij dan helpt. Kijk, die andere stammen die nog land moesten gaan innemen hadden ook kunnen zeggen: “Dat doen we zelf wel”. Er zitten twee kanten aan. Aan de ene kant natuurlijk die stammen die niet veel meer hadden hoeven doen en zijn die bereid om de anderen die alles nog moeten doen te helpen? Maar de andere kant is ook waar: Willen die stammen die alles nog moesten doen, de hulp hebben van hen die niets meer hadden hoeven te doen? Het was daar bij de Jordaan geen vraag. Maar is dit bij ons ook geen vraag?

Weet je wat ik zie: Concurrentie tussen kerken. ‘Wij en zij gedrag’ in plaats van ‘Ons gedrag’. Voel je aan welke les hier in zit? En misschien zijn in de kerk de lijnen niet zo duidelijk dan bij Israël en is het een wederzijds waarbij hulp en hulp ontvangen op bepaalde terreinen verschillend is. Maar dat de rust ontbreekt, zit dat ook niet juist in dit principe van bereidheid om elkaar te helpen. Nee, niet als in alles gelijkgezinden, maar dat de een hulp van de ander nodig heeft als het om de Heilige Geest gaat, terwijl omgekeerd de ander hulp nodig heeft van die ene als het om de heiligheid van God gaat. De rust is beloofd voor Israël, maar die komt er pas als alles overwonnen en ingenomen is. En het bewijs is dat de vrouwen en kinderen, dat wat geen strijd meer nodig heeft vast van die rust mag genieten. Begrijp je dat ik verlang naar een kerk in eenheid? Wat een kracht zal er van die rust uitgaan die daarvoor is beloofd.

Gebed: Heer, help ons als kerken met al onze muren, elkaar te dienen in elk stukje terrein wat nog ingenomen moet worden. Help ons om elkaar te accepteren in het aanbieden en in het ontvangen van hulp.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'




Exodus 34:5-9

5. Toen daalde de HEERE neer in een wolk, ging daar bij hem staan en riep de Naam van de HEERE uit.
6. Toen de HEERE bij hem voorbijkwam, riep Hij: HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw,
7. Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die de schuldige zeker niet voor onschuldig houdt en de ongerechtigheid van de vaders vergeldt aan de kinderen en kleinkinderen, tot in het derde en vierde geslacht.
8. Toen haastte Mozes zich, knielde ter aarde, boog zich neer
9. en zei: Heere, als ik nu genade in Uw ogen gevonden heb, laat de Heere dan toch in ons midden meegaan. Zeker, het is een halsstarrig volk, maar vergeef onze ongerechtigheid en onze zonde, en neem ons aan als Uw erfelijk bezit.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

God is trouw

Thema: God is…

“Toen de HEERE bij hem voorbijkwam, riep Hij: HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw.” (Exodus 34:6)

Wanneer ben je nu trouw? Die vraag, zeker als je daarover met betrekking tot God spreekt, is nog niet zo eenvoudig. Vaak, als we het over de trouw hebben van God, dan betrekken we die op hoe God omgaat met het verbond, met de afspraken die Hij maakte. Toch gaat trouw nog wel een stukje verder. Het gaat niet alleen om een afspraak waar Hij trouw aan is, het gaat ook om trouw aan wie Hij het belooft. Natuurlijk is dat een afspraak, maar als dat het is, zou trouw alleen maar een technisch en verstandelijk iets zijn.

Lees meer...

Youtubekanaal

Aanbevelingen

Nieuwe artikelen

17 september 2021
14 september 2021
12 september 2021
09 september 2021
08 september 2021

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2021 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu