In eenheid strijden voor rust

Thema: Rust

“Denk aan het woord dat Mozes, de dienaar van de HEERE, u geboden heeft: De HEERE, uw God, geeft u rust, en Hij geeft u dit land.” (Jozua 1:13)

Ik heb mij geprobeerd om mij in te leven hoe dat geweest moet zijn voor het volk van Israël op het moment dat ze op de grens met het Beloofde Land staan. En dan vooral hoe dat geweest moet zijn voor die tweeënhalve stam die al wisten dat hun land al in hun bezit was. Je ziet dat land voor je liggen, maar het land waar nog om gestreden moet worden is niet jouw land. Jouw land is al bezit en het land dat je ziet liggen heb jij niet echt nodig. Om dat echt op te kunnen brengen dan moet je toch wel echt verbondenheid hebben met de rest van het volk.

Misschien ga ik nu aan een vreemde vergelijking beginnen, maar ik doe het toch, omdat het over iets dat dat altijd mijn hart blijft raken. Stel je nu eens voor dat die twaalf stammen te vergelijken zouden zijn met de kerk in Nederland. Zou jij vanwege je broeders en zusters uit een andere kerk bereid zijn op dezelfde manier schouder aan schouder te gaan staan?

Op het moment dat Jozua het volk aanspreekt herhaalt hij eigenlijk gewoon op de opdracht die ook Mozes al meerdere keren had gegeven: Jullie mogen dit deel van het land tot je bezit nemen, maar je mag pas rust nemen als ook de andere stammen hun gebied hebben ingenomen. En dat innemen doe je met elkaar. Dat waren dus hele andere families, het waren andere stammen, met andere karakters. De zegeningen die Jakob over zijn zoons had uitgesproken waren totaal verschillend. Dat heeft zijn doorwerking gehad in het volk dat hier nu klaar staat om de Jordaan over te steken.

Maar stel je nu voor dat dit principe ook voor de kerk zou gelden. Wel hetzelfde volk, kinderen van dezelfde God, maar toch ook in verschillende opzichten iedere denominatie wel een eigen karakter. En nu moet het land worden ingenomen voor het Koninkrijk van God. En nu zit jij in een gemeente waar het helemaal goed gaat. Er komen er elke week bij die tot geloof komen, de bediening van Jezus wordt helemaal zichtbaar, je kunt zeggen: “Wat wil je nog meer”? De neiging bestaat om vooral te genieten.

De  stammen van Gat, Ruben en de halve stam van Manasse hadden zo ook kunnen denken. Toch merk je dat dit nooit in hen is opgekomen. Nooit! Nooit hebben ze het doel gehad om de andere stammen het zelf maar te laten oplossen. Met elkaar wilden ze elk stukje gebied gaan innemen. En zo had iedere stam een eigen stuk dat ze moesten innemen, met eigen vijanden. Dat was heel letterlijk zo. Maar ik geloof dat het in de kerk net zo is. Elk stukje van de kerk, elke stam in de kerk heeft zijn eigen stukje in te nemen en te strijden met eigen vijanden om uiteindelijk in vrijheid te kunnen leven.

Stel je nu voor dat de ene kerk de andere daarbij dan helpt. Kijk, die andere stammen die nog land moesten gaan innemen hadden ook kunnen zeggen: “Dat doen we zelf wel”. Er zitten twee kanten aan. Aan de ene kant natuurlijk die stammen die niet veel meer hadden hoeven doen en zijn die bereid om de anderen die alles nog moeten doen te helpen? Maar de andere kant is ook waar: Willen die stammen die alles nog moesten doen, de hulp hebben van hen die niets meer hadden hoeven te doen? Het was daar bij de Jordaan geen vraag. Maar is dit bij ons ook geen vraag?

Weet je wat ik zie: Concurrentie tussen kerken. ‘Wij en zij gedrag’ in plaats van ‘Ons gedrag’. Voel je aan welke les hier in zit? En misschien zijn in de kerk de lijnen niet zo duidelijk dan bij Israël en is het een wederzijds waarbij hulp en hulp ontvangen op bepaalde terreinen verschillend is. Maar dat de rust ontbreekt, zit dat ook niet juist in dit principe van bereidheid om elkaar te helpen. Nee, niet als in alles gelijkgezinden, maar dat de een hulp van de ander nodig heeft als het om de Heilige Geest gaat, terwijl omgekeerd de ander hulp nodig heeft van die ene als het om de heiligheid van God gaat. De rust is beloofd voor Israël, maar die komt er pas als alles overwonnen en ingenomen is. En het bewijs is dat de vrouwen en kinderen, dat wat geen strijd meer nodig heeft vast van die rust mag genieten. Begrijp je dat ik verlang naar een kerk in eenheid? Wat een kracht zal er van die rust uitgaan die daarvoor is beloofd.

Gebed: Heer, help ons als kerken met al onze muren, elkaar te dienen in elk stukje terrein wat nog ingenomen moet worden. Help ons om elkaar te accepteren in het aanbieden en in het ontvangen van hulp.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

Genesis 25:19-26 - HSV

   
     [19] Dit zijn de afstammelingen van Izak, de zoon van Abraham; Abraham verwekte Izak.
     [20] Izak was veertig jaar oud, toen hij Rebekka, de dochter van Bethuel, de Syriër, uit Paddan-Aram, en de zuster van Laban, de Syriër, voor zich tot vrouw nam.
     [21] Izak bad vurig tot de HEERE in het bijzijn van zijn vrouw, want zij was onvruchtbaar. En de HEERE liet Zich door hem verbidden, zodat Rebekka, zijn vrouw, zwanger werd.
     [22] De kinderen stootten in haar lichaam tegen elkaar. Toen zei zij: Als dit zo is, waarom overkomt mij dit? En zij ging de HEERE raadplegen.
     [23] De HEERE zei toen tegen haar:
  Er zijn twee volken in uw schoot,
    en twee naties zullen zich uit uw lichaam vaneenscheiden.
  Het ene volk zal sterker zijn dan het andere
    en de meerdere zal de mindere dienen.
     [24] Toen nu de tijd om te baren voor haar aangebroken was, zie, er was een tweeling in haar schoot.
     [25] De eerste kwam tevoorschijn, rossig en helemaal behaard als een haren mantel; daarom gaf men hem de naam Ezau.
     [26] Daarna kwam zijn broer tevoorschijn, terwijl zijn hand de hiel van Ezau vasthield; daarom gaf men hem de naam Jakob. Izak was zestig jaar oud bij hun geboorte.

    
Genesis 25:19-26 - NBV21

     [19] Dit is de geschiedenis van Abrahams zoon Isaak en zijn nakomelingen. Isaak, de zoon die Abraham verwekt had,  [20] was veertig jaar toen hij trouwde met Rebekka, die een dochter was van de Arameeër Betuel uit Paddan-Aram en een zus van de Arameeër Laban.  [21] Omdat Rebekka onvruchtbaar bleek, bad Isaak vurig voor haar tot de HEER, en de HEER verhoorde zijn gebed: Rebekka, zijn vrouw, werd zwanger.  [22] De kinderen in haar lichaam botsten hard tegen elkaar. Als het zo gaat, dacht ze, wat staat mij dan te wachten? En ze ging bij de HEER te rade.  [23] De HEER zei tegen haar:
  ‘Twee volken zijn er in je schoot,
  volken die uiteengaan nog voor je hebt gebaard.
  Het ene zal machtiger zijn dan het andere,
  de oudste zal de jongste dienen.’
 [24] Toen de dag van de bevalling was gekomen, bracht zij inderdaad een tweeling ter wereld.  [25] Het kind dat het eerst tevoorschijn kwam was rossig en helemaal behaard, alsof het een haren mantel aanhad; ze noemden het Esau.  [26] Toen daarna zijn broer tevoorschijn kwam, hield die Esau bij de hiel beet; hij werd Jakob genoemd. Isaak was zestig jaar toen zij geboren werden.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

Gebed bij onvruchtbaarheid

Serie: Wij bidden

“Izak bad vurig tot de HEERE in het bijzijn van zijn vrouw, want zij was onvruchtbaar. En de HEERE liet Zich door hem verbidden, zodat Rebekka, zijn vrouw, zwanger werd.” (Genesis 25:21 – HSV)

“Omdat Rebekka onvruchtbaar bleek, bad Isaak vurig voor haar tot de HEER, en de HEER verhoorde zijn gebed: Rebekka, zijn vrouw, werd zwanger.” (Genesis 25:21 – NBV21)

Als God een belofte doet, dan zou toch alles moeten kloppen? God begon met Abraham een volk en dat was nodig om de Messias geboren te laten worden. Maar al gelijk bij Abraham en Sara is er onvruchtbaarheid. Als je dan nog even terugkijkt naar de vorige overdenking, daar ging het over het gebed van de knecht van Abraham om een vrouw voor Isaak. God wijst vervolgens die knecht het juiste meisje aan en hij komt met Rebekka thuis. Alles lijkt te passen, maar dan blijkt dat Rebekka onvruchtbaar is. Dat klopt toch niet?

Lees meer...

Youtubekanaal

Theo denkt

Essentiële winkels

We zijn opnieuw in een lockdown en dat roept bij mij al een vraag op, maar die laat ik maar even rusten. Wat mij vooral bezig houd is het punt van essentiële winkels die wel open mogen zijn. Direct hiermee samen hangt dan natuurlijk de vraag wat een essentiële winkel is. Opmerkelijk dat dit niet alleen een supermarkt is, maar ook een makelaar, maar een woonwinkel en een bouwmarkt weer niet. Wat heb je aan een huis wat je niet kunt verbouwen of kunt inrichten?

Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2022 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu