Rust na de strijd

Thema: Rust

“Pas wanneer de HEERE ook aan uw broeders rust gegeven heeft, net als aan u, en ook zij het land in bezit hebben genomen dat de HEERE, uw God, hun geven zal aan de overzijde van de Jordaan, pas dan mag u terugkeren, eenieder naar zijn bezit, dat ik u gegeven heb.” (Deuteronomium 3:20)

Gods principes van rust zijn niet alleen gericht op stoppen met iets te doen, genieten en dat ook met elkaar te doen. Dit is wel het basisprincipe van rust. Als het om de strijd ging die Israël moest leveren om het Beloofde Land in te nemen, golden er ook nog andere principes. Dan was rusten, terwijl anderen die rust nog niet hadden, onbespreekbaar. Met andere woorden: “Rust heeft ook iets van elkaar vasthouden en er voor elkaar zijn als de rust er nog niet is”. En dat zie je terug als een klein gedeelte van het volk al tevreden was met een stuk land.

Israël is de Jordaan nog niet over, terwijl er tweeënhalve stam van het volk bedenkt dat de plaats waar ze nu zijn, goed genoeg voor hen is. Dat is op zichzelf helemaal niet erg, want ook daar moesten Israëlieten gaan wonen. Dus, geen enkel probleem dat ze daar graag willen blijven. Maar de rest van het volk kwam daarvoor al in opstand. Dat was niet terecht, want dat kleine deel van het volk was er helemaal niet op uit om de strijd te ontlopen. En Mozes herinnert aan het einde van zijn leven het volk nog even aan de afspraken die er toen gemaakt zijn.

Pas als het deel van het volk dat aan de overkant van de Jordaan gaat wonen rust heeft gekregen van zijn vijanden, dan mag dit kleine deel van het volk pas terugkeren naar het land waar zij de voorkeur over hadden uitgesproken. Het is dus de bedoeling dat zolang er geen rust is van de vijanden, er ook geen rust is voor degenen die het land al hebben ingenomen en waar er al wel rust is. Strijden doe je met elkaar en zolang die strijd niet is gestreden, zal er nog geen rust zijn.

Je zou toch zeggen dat dit best wel logisch is? Wellicht als het zoals hier over een letterlijke strijd gaat wel, maar even doorvertaald naar onze tocht om land in te nemen voor Jezus, wanneer ga jij er bij zitten en denkt: Mooi genoeg geweest, ik heb mijn taak wel gedaan? Is het mogelijk om achterover te leunen, terwijl de rust nog niet compleet is? En eigenlijk kom je dan tot de conclusie dat ons leven ook een leven is van strijd en zullen er momenten zijn dat het lijkt dat de strijd gestreden is, maar dat er toch nog broeders en zusters zijn die midden in de strijd zitten. Welke verantwoordelijkheid neem je dan?

Voor je het weet is rusten dan niet meer het rusten dat God voor ogen heeft, maar is rusten veel meer dat we denken dat het nu wel genoeg is geweest. Maar dat is niet het principe van rusten. Dan nemen we niet de verantwoordelijkheid die we moeten nemen. Dan staan we ook niet meer schouder aan schouder. Zeker moeten we leven uit  de rust, maar tegelijk is dit leven ook een strijd. En dan gaat het over een andere manier van rust, dan het principe  van stoppen en genieten. In de geestelijke strijd geven we niet op omdat wij rust ervaren, maar blijven we schouder aan schouder staan met hen die de rust in die strijd nog niet ervaren. Dan zal ook op dit stuk van je leven er meer zegen stromen. Tot we straks tot rust komen aan de eeuwige stranden en tegen elkaar zeggen: De strijd is gestreden, we zijn Thuis.

Gebed: Heer, help mij om altijd schouder aan schouder te staan en te blijven staan, juist ook in de geestelijke strijd en mij niet te richten op rust, wat niet de rust is zoals U die bedoelt.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

Genesis 8:1-5 - HSV

[1] En God dacht aan Noach en aan al de wilde dieren en al het vee dat bij hem in de ark was; en God liet wind over de aarde gaan, zodat het water bedaarde.
[2] Ook werden de bronnen van de watervloed en de sluizen van de hemel gesloten, en de regen uit de hemel werd gestopt.
[3] Vervolgens vloeide het water van boven de aarde terug, gaandeweg vloeide het terug. Na verloop van honderdvijftig dagen werd het water minder.
[4] En de ark bleef in de zevende maand, op de zeventiende dag van de maand, vastzitten op het gebergte van Ararat.
[5] En gaandeweg werd het water minder, tot aan de tiende maand. In de tiende maand, op de eerste dag van de maand, werden de toppen van de bergen zichtbaar.
.
.
    
Genesis 8:1-5 - NBV21

[1] Maar God dacht aan Noach en aan alle wilde dieren en het vee bij hem in de ark. Op zijn bevel begon er een wind over de aarde te waaien, waardoor het water afnam. [2] De bronnen van de oervloed en de sluizen van de hemel werden gesloten, zodat het ophield met regenen. [3] Geleidelijk vloeide het water weg van de aarde; na honderdvijftig dagen begon het te zakken. [4] Op de zeventiende dag van de zevende maand liep de ark vast op het Araratgebergte. [5] Het water zakte voortdurend verder, en op de eerste dag van de tiende maand werden de toppen van de bergen zichtbaar.
.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

Als God de wind gebruikt

Thema: Door de wind

“En God dacht aan Noach en aan al de wilde dieren en al het vee dat bij hem in de ark was; en God liet wind over de aarde gaan, zodat het water bedaarde.” (Genesis 8:1 – HSV)

“Maar God dacht aan Noach en aan alle wilde dieren en het vee bij hem in de ark. Op zijn bevel begon er een wind over de aarde te waaien, waardoor het water afnam.” (Genesis 8:1 – NBV21)

De momenten dat God Zich openbaart door de wind, zoals in het paradijs kom je niet veel tegen in de Bijbel. Misschien dat je de Pinksterdag nog kunt noemen als een moment dat God Zich openbaart door de wind. Dan gaat het vooral over de aanwezigheid van de Heilige Geest, maar daar is dan alles wel mee gezegd als het gaat over de wind en dat God daarin merkbaar aanwezig was. Veel vaker zie je dat de wind in de Bijbel een heel andere betekenis heeft. Je zou misschien als eerste zeggen dat de wind vaak symbool staat voor oordelen en duisternis, maar als je de Bijbel gewoon vanaf het begin doorleest ontdek je dat er een andere kant van de wind is, die wij misschien niet altijd direct zouden benoemen.

Lees meer...

Nieuwe artikelen

Youtubekanaal

Theo denkt

Essentiële winkels

We zijn opnieuw in een lockdown en dat roept bij mij al een vraag op, maar die laat ik maar even rusten. Wat mij vooral bezig houd is het punt van essentiële winkels die wel open mogen zijn. Direct hiermee samen hangt dan natuurlijk de vraag wat een essentiële winkel is. Opmerkelijk dat dit niet alleen een supermarkt is, maar ook een makelaar, maar een woonwinkel en een bouwmarkt weer niet. Wat heb je aan een huis wat je niet kunt verbouwen of kunt inrichten?

Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2022 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu