Gun de schepping rust

Thema: Rust

“Wat er na uw laatste oogst nog opkomt, mag u niet oogsten, en de druiven van uw ongesnoeide wijnstok mag u niet plukken. Het is een jaar van volkomen rust voor het land.” (Leviticus 25:5)

Je kunt je weleens afvragen of wij nu echt nog beseffen hoe God het bedoeld heeft als het over het land gaat waarop de gewassen groeien. Natuurlijk, de landbouwers weten echt wel dat je niet elk jaar hetzelfde gewas op dezelfde akker moet laten groeien. Hoe het komt dat dit niet werkt is mij niet helemaal duidelijk. Of wordt het wel iets duidelijker op het moment dat je daar over nadenkt vanuit Gods perspectief? God had namelijk ingesteld dat het land ook rust moest krijgen. Dat wij, door te wisselen van gewassen daar een eigen richting aan hebben gegeven is maar de vraag of dat het beste is.

Natuurlijk, al deze dingen golden in de eerste plaats voor Israël en niet voor ons. Toch ontkomen we er niet aan om hierin principes te zien die voor ons eigenlijk niet veel anders zijn. Land is land, de natuur is de natuur. Daarom heeft God geboden dat elk zevende jaar het land totale rust zou krijgen. Een sabbatsjaar van rust voor het land. Nu kun je zeggen: “Wat heeft dat nu voor zin”? Het geeft geen extra voeding voor het land, het enige is dat er geen voeding uit het land wordt getrokken door het gewas in dat jaar. Toch blijkt God in Zijn wijsheid te weten wat Hij doet. Als je zegen wilt hebben van het land, is ook voor het land dit het principe. Na zes jaar en jaar rust.

Even lijkt het nog dat je dan ook niets mag plukken op het land, maar daarvan moeten we even goed kijken wat er nu echt staat. Er mag niet gezaaid en gesnoeid worden en na de laatste oogst mag je ook niet oogsten in dat zevende jaar. Toch staat er dan in het volgende vers wel dat de opbrengst van het land wel als voedsel mag dienen. Het principe is dit: Oogsten is iets dat je als landbouwer dan zou doen als iets groots. Dat mag niet gebeuren met de oogst die als vanzelf opkomt in het zevende jaar. Wat wel mag is dat iedereen zijn eigen portie van het land mag halen. Niemand mag zich dus als landbouwer iets toe-eigenen van wat er groeit.

Dus oogsten zoals bij de oogst is verboden, er moet rust zijn op het land, maar als inwoner mag je wel gewoon je graan plukken van dat wat vanzelf op het land opkomt. Dat geldt ook voor druiven en andere vruchtbomen. Dus het actieve bewerken van het land mag niet, maar wat opkomt, mag ieder voor zichzelf wel meenemen. En dan is het opmerkelijk dat dit genoeg is voor in dat zevende jaar. En de rust die het land dan krijgt, werkt door in de zes jaar die dan weer volgen.

Deze rust is dus een andere rust als dat je elk jaar een ander gewas op een akker laat groeien. Alles ligt dan even een jaar echt stil. Overigens zal dat principe voor de hardwerkende landbouwer ook zeker niet verkeerd zijn geweest. En de stilte in de grond van de akker zorgt dus voor nieuwe vruchtbaarheid, zodat de akker altijd voedsel zal blijven geven. Dit zou je niet moeten vervangen door dan maar extra te mesten, in dit principe zit het Goddelijke principe van 6 keer werken en 1 keer rusten. En dat principe komt overal in terug. Dit is Gods principe. En dan kun je afvragen of God dan echt zoveel vraagt? Eén keer voor Zichzelf en zes keer voor ons?

Er is een vraag die dan opkomt: In hoeverre beseffen wij nog wat rust echt is? Of zijn we dat op heel veel terreinen kwijtgeraakt, waardoor ook de aarde steeds meer en meer wordt uitgeput, nadat ook wij maar al te vaak uitgeput aan noodzakelijke rust begonnen. Tot het moment dat de aarde straks niets meer geeft en deze ook noodzakelijk moet rusten. Uitgeput door onze uitputtingsslag.

Gebed: Heer, Uw principes zijn niet zomaar wat principes. Ze zijn Goddelijk en vol van scheppende wijsheid. Open mijn ogen voor Uw principes.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

Genesis 8:1-5 - HSV

[1] En God dacht aan Noach en aan al de wilde dieren en al het vee dat bij hem in de ark was; en God liet wind over de aarde gaan, zodat het water bedaarde.
[2] Ook werden de bronnen van de watervloed en de sluizen van de hemel gesloten, en de regen uit de hemel werd gestopt.
[3] Vervolgens vloeide het water van boven de aarde terug, gaandeweg vloeide het terug. Na verloop van honderdvijftig dagen werd het water minder.
[4] En de ark bleef in de zevende maand, op de zeventiende dag van de maand, vastzitten op het gebergte van Ararat.
[5] En gaandeweg werd het water minder, tot aan de tiende maand. In de tiende maand, op de eerste dag van de maand, werden de toppen van de bergen zichtbaar.
.
.
    
Genesis 8:1-5 - NBV21

[1] Maar God dacht aan Noach en aan alle wilde dieren en het vee bij hem in de ark. Op zijn bevel begon er een wind over de aarde te waaien, waardoor het water afnam. [2] De bronnen van de oervloed en de sluizen van de hemel werden gesloten, zodat het ophield met regenen. [3] Geleidelijk vloeide het water weg van de aarde; na honderdvijftig dagen begon het te zakken. [4] Op de zeventiende dag van de zevende maand liep de ark vast op het Araratgebergte. [5] Het water zakte voortdurend verder, en op de eerste dag van de tiende maand werden de toppen van de bergen zichtbaar.
.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Preken Theo de Koning

Recentste 'Tijd met God'

Als God de wind gebruikt

Thema: Door de wind

“En God dacht aan Noach en aan al de wilde dieren en al het vee dat bij hem in de ark was; en God liet wind over de aarde gaan, zodat het water bedaarde.” (Genesis 8:1 – HSV)

“Maar God dacht aan Noach en aan alle wilde dieren en het vee bij hem in de ark. Op zijn bevel begon er een wind over de aarde te waaien, waardoor het water afnam.” (Genesis 8:1 – NBV21)

De momenten dat God Zich openbaart door de wind, zoals in het paradijs kom je niet veel tegen in de Bijbel. Misschien dat je de Pinksterdag nog kunt noemen als een moment dat God Zich openbaart door de wind. Dan gaat het vooral over de aanwezigheid van de Heilige Geest, maar daar is dan alles wel mee gezegd als het gaat over de wind en dat God daarin merkbaar aanwezig was. Veel vaker zie je dat de wind in de Bijbel een heel andere betekenis heeft. Je zou misschien als eerste zeggen dat de wind vaak symbool staat voor oordelen en duisternis, maar als je de Bijbel gewoon vanaf het begin doorleest ontdek je dat er een andere kant van de wind is, die wij misschien niet altijd direct zouden benoemen.

Lees meer...

Nieuwe artikelen

Youtubekanaal

Theo denkt

Essentiële winkels

We zijn opnieuw in een lockdown en dat roept bij mij al een vraag op, maar die laat ik maar even rusten. Wat mij vooral bezig houd is het punt van essentiële winkels die wel open mogen zijn. Direct hiermee samen hangt dan natuurlijk de vraag wat een essentiële winkel is. Opmerkelijk dat dit niet alleen een supermarkt is, maar ook een makelaar, maar een woonwinkel en een bouwmarkt weer niet. Wat heb je aan een huis wat je niet kunt verbouwen of kunt inrichten?

Lees meer...

Aanbevelingen

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Coaching

Niet alles in je leven gaat vanzelf of ervaar je dat je bent vastgelopen of ben je op zoek naar Gods plan met je leven. We bidden persoonlijke coachingstrajecten of trainingen aan om je daarmee te helpen.

(S)preekbeurten

Theo de Koning (s)preekt veel in kerken, voor studentengroepen of op andere plaatsen. Dat doet hij met passie en het is zijn verlangen om Gods Woord uit te leggen en de Heilige Geest de ruimte te geven.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2022 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu