Neem rust en eer God

Thema: Bouwen is de opdracht

"In die dagen zag ik in Juda mensen die op de sabbat de wijnpersen aan het treden waren en die hopen graan brachten en die op ezels laadden, en ook wijn, druiven en vijgen en allerlei andere lasten. Zij brachten die naar Jeruzalem op de sabbatdag. Op de dag dat zij dat voedsel gingen verkopen, waarschuwde ik hen." (Nehemia 13:15)

We naderen het einde van het boek Nehemia en ik moet je eerlijk zeggen dat het boek mij heeft aangezet tot een manier van denken die ik niet had verwacht. Als je begint te schrijven vanuit een praktisch thema als 'bouwen', ga je er eigenlijk vanuit dat dit heel veel handvatten zal geven, maar ik heb gemerkt dat ik door het hele boek heen, heel andere accenten ben gaan zien. De grote lijn in het boek is het volk Israël dat in de ballingschap is terecht gekomen omdat ze God niet de hoogste plaats gaven en op het moment dat er verootmoediging komt, komt er een weg terug. Dat is een diepe les, want heeft God bij ons echt de hoogste plaats? En zo niet, dan heeft dat gevolg, niet omdat God wil straffen, maar omdat wij onder Zijn zegen vandaan gaan. En dan kom je aan het einde van het boek en dan zou je zeggen: Nu is het wel duidelijk voor het volk, toch? Luister naar Gods verlangen en leef daarnaar.

Niet dus ze gaan eigenlijk gewoon door met hun leven en dat begint er mee dat Nehemia ziet dat er geen sabbatsdag wordt gevierd. Er wordt gewoon volop gewerkt. En dat betekent dat de dag waarop God juist zou moeten kunnen spreken, een dag is geworden waar geen tijd voor Hem is. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik dit geen makkelijk onderwerp vind, maar wat nu als God tegen ons ook zegt: "Luister, Ik wil niet dat je jezelf over de kop werkt en Ik heb je zo gemaakt dat je zes dagen kunt werken, maar ene dag ben je gemaakt om te moeten rusten in de week. En tegelijk is dat de dag waarop je met elkaar Mij zoekt en Ik met jullie intensief wil optrekken". Zou God dit mogen zeggen tegen ons?

Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, omdat ik absoluut niet wil dat we regels maken om de regels, maar tegelijk is alles in onze tijd zo normaal geworden dat ook ons denken dat heeft beïnvloed. We moeten het normaal vinden dat alles altijd doorgaat en dat er geen rust meer is. En als je toch vasthoudt aan een rustdag, dan moet je vooral niet zo religieus doen, want we zijn niet meer onder de wet, maar onder de genade. Betekent dat dan dat de genade ervoor zorgt dat je niet goed meer voor jezelf moet zorgen? Betekent dat dan dat iedereen maar gewoon op zijn eigen manier af en toe een kwartiertje voor God moet pakken? Niet met elkaar en ook niet echt tijd nemen om echt stil te worden?

Als het over de Tien Woorden van God gaat, geloof ik, meer en meer, dat dit niet zomaar woorden zijn die we mogen negeren, want ze brengen ons geestelijk in de ballingschap. Als je nooit meer rust neemt, het leven als een malle ronddraait, is het dan vreemd dat je God bijna niet meer ervaart? Is het niet een teken aan de wand dat het aantal mensen met burn-out hoger is dan ooit en dat die getallen vanaf een 24-uurs economie alleen maar zijn toegenomen? Nehemia wordt woedend als hij ziet dat de rustdag niet wordt gehouden en hij sluit de poorten van de stad op de rustdag, zodat er geen handel gedreven kan worden. Is dat wettisch en regelzuchtig gedrag? Nee, dat is het later als er allemaal regels bijgemaakt worden en iemand die genezen wordt door Jezus met zijn bed op zijn schouder loopt, dan slaat het door. Hebben wij nog iets met Gods zorg voor ons? Is het niet gewoon Gods scheppingsorde, waarbij het niet past als we de rustdag gaan overslaan? Hebben we elkaar op zondag ook niet gewoon nodig om vol te houden in geloof en om telkens de opstanding van Jezus te vieren? Ik weet het, dit zijn woorden tegen zere benen, maar God heeft vanuit Zijn Vaderlijke zorg het beste voor ons bedacht.

Gebed: Heer, U bent met Uw geboden zo liefdevol voor ons, terwijl ons denken totaal is losgeslagen in een tijd waarin iedereen mag doen wat hij denkt dat goed is. Heer, laat ons zien hoe we Uw zegen het beste kunnen ontvangen.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'



Romeinen 8:18-30

18. Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden.
19. Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God.
20. Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen, niet vrijwillig, maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft,
21. in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God.
22. Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamenlijk in barensnood verkeert tot nu toe.
23. En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wijzelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.
24. Want in de hoop zijn wij zalig geworden. Hoop nu die gezien wordt, is geen hoop. Immers, wat iemand ziet, waarom zou hij dat nog hopen?
25. Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding.
26. En evenzo komt ook de Geest onze zwakheden te hulp, want wij weten niet wat wij bidden zullen zoals het behoort. De Geest Zelf echter pleit voor ons met onuitsprekelijke verzuchtingen.
27. En Hij Die de harten doorzoekt, weet wat het denken van de Geest is, omdat Hij naar de wil van God voor de heiligen pleit.
28. En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede, voor hen namelijk die overeenkomstig Zijn voornemen geroepen zijn.
29. Want hen die Hij van tevoren gekend heeft, heeft Hij er ook van tevoren toe bestemd om aan het beeld van Zijn Zoon gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.
30. En hen die Hij er van tevoren toe bestemd heeft, die heeft Hij ook geroepen, en hen die Hij geroepen heeft, die heeft Hij ook gerechtvaardigd, en hen die Hij gerechtvaardigd heeft, die heeft Hij ook verheerlijkt.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Verwachten met volharding

 

Thema: Wij verwachten de Heer

"Maar als wij hopen wat wij niet zien, dan verwachten wij het met volharding." (Romeinen 8:25)

Het is weer december, de maand waarin er zeldzaam veel kadootjes worden weggegeven. Dat ik daar wat van vind, maak ik geen geheim van, maar laat ik toch eens even een kado als voorbeeld nemen om het thema 'Wij verwachten de Heer', op een andere manier in te kleuren. Als je namelijk nadenkt over onze verwachting van Jezus, wat verwachten wij dan? Dat zou je namelijk kunnen vergelijken met een prachtig kado. Tot welk moment is een kado een kado en wanneer is het leukste van een kado er vanaf? Eigenlijk heeft Paulus het daar dus over in Romeinen 8.

Lees meer...

Aanbevelingen

Youtubekanaal

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu