Wordt niet moedeloos

Thema: Bouwen is de opdracht

"Ik zag erop toe en stond op en zei tegen de edelen, de machthebbers en de rest van het volk: Wees niet bevreesd voor hen. Denk aan de grote en ontzagwekkende Heere, en strijd voor uw broeders, uw zonen en uw dochters, uw vrouwen en uw huizen." (Nehemia 4:14)

Ken jij het gevoel dat je moedeloos wordt omdat wat je graag wilt, maar niet lijkt te lukken? Moedeloosheid ontstaat op het moment dat je ergens aan bezig bent wat niet af lijkt te komen. Angst is natuurlijk een middel dat je verlamt, maar onderschat de kracht van moedeloosheid niet. Ik weet niet hoeveel mensen ik in het pastoraat al ben tegengekomen die al zolang ergens tegen aan het vechten waren dat ze de moed hadden opgegeven. Soms door omstandigheden in hun eigen leven, maar helaas ben ik ook al veel mensen tegengekomen die in de kerk moedeloos waren geworden en uiteindelijk aan de kantlijn terecht waren gekomen. Ook bij Nehemia en zijn mannen komt er een moment dat de moedeloosheid toeslaat.

Meestal is moedeloosheid iets dat samen opgaat met andere omstandigheden. Vaak had je het nog wel een poosje volgehouden, maar net dat andere kwam erbij en toen lukte het niet meer om er in te blijven geloven. Wat denk je hoe het voor de mannen van Nehemia is geweest? Wij kennen natuurlijk het hele verhaal en weten dat ze enorm veel werk hebben verzet in korte tijd en dat alle tegenstand uiteindelijk de bouw van de muur niet heeft tegengehouden. Maar dat weten wij achteraf. De mannen van Nehemia wisten niet wat de dag van morgen zou brengen. De puinhopen van de oude muur waren enorm. Toen Nehemia tijdens zijn nachtelijke inspectie, aan het begin, zelfs van zijn rijdier moet afstappen, zegt dat wel iets over de enorme puinhoop die er lag. En zo waren ze elke dag bezig om een weg te banen door het puin en tegelijk waren ze bezig om de muur te bouwen.

Het ging nog allemaal net, tot het moment dat Sanballat en Tobia zo ongeveer de hele regio hadden gemobiliseerd en serieus beginnen te dreigen met een aanval. Het gevolg was dat er niet alleen gebouwd moest worden, maar er moesten ook wachten worden ingesteld om een eventuele aanval af te slaan. Soms gaat dan echt alles door elkaar lopen en slaat de moedeloosheid toe. Waar kies je voor: Bouwen of verdedigen? Moet je kiezen om te houden wat je hebt of moet je juist verder doorgaan waar je mee bezig bent? Herken je het dillema? En weet je, als ik kijk naar het Koninkrijk van God, dan zie ik telkens diezelfde afweging. Terwijl je wilt bouwen, komt er weer een aanval om het tegen te houden en voor je het weet slaat de moedeloosheid toe en zeg je het: "Het lukt toch nooit". 

Het enige lichtpuntje zijn de berichten van de Joden die niet bij de muur betrokken waren en die tussen de omringende volken woonden, zij vertelden hen precies wat de vijand van plan was. Misschien is die rol niet te onderschatten, gelukkig dat niet iedereen bouwde, maar dat er ook nog waren die hoorden wat de vijand van plan was. Dat geeft hier bij Nehemia hoop en het gevoel dat het nog niet verloren is, maar tegelijk is wel de vraag hoe je stand kunt houden tegen een leger van vijanden. Weet je wat Nehemia uiteindelijk ons vertelt? Laat niet je moedeloosheid en de omstandigheden je lamleggen, maar denk aan de grote en ontzagwekkende Heer en daarbij, strijd voor jullie families. 

Die term de 'ontzagwekkende Heer' komen we niet vaak tegen in de Bijbel. Nehemia bedoelt natuurlijk de macht en kracht van God Zelf. Hij is met hen en Hij laat hen bouwen omdat het Zijn opdracht was. Hij wil Israël terugbrengen en daarom de tempel met de stad herstellen. Moedeloosheid is eigenlijk het ontbreken van hoop. Dus door je op de hoop te richten, ontstaat er weer kracht. Weet je wat onze hoop is? Dat God Zijn kerk zal bouwen en dat tot de laatste dag toe er een kerk zal zijn. Al sluiten de deuren van kerken en lijkt het een hopeloze zaak, God zal Zelf Zijn kerk helpen te bestaan. En in die hoop gaan we verder.

Gebed: Heer, ik richt mij op U en op de hoop die U geeft omdat U nooit het werk zult loslaten dat U bent begonnen.

 

 

 

 

 

Bijbelgedeelte bij de laatste 
'Tijd met God'



Nehemia 7:1-5a

1  Het gebeurde, toen de muur herbouwd was, dat ik de deuren plaatste en dat de poortwachters, de zangers en de Levieten werden aangesteld.
2  Toen gaf ik, met betrekking tot Jeruzalem, een bevel aan Hanani, mijn broer, en Hananja, de bevelhebber van de burcht, want hij was een betrouwbaar man en godvrezender dan velen.
3  Ik zei tegen hen: Laat de poorten van Jeruzalem niet geopend worden totdat de zon heet wordt, en terwijl de wachters nog in dienst zijn, moeten ze de deuren sluiten, en vergrendelt u ze dan. En laat men wachtposten opstellen, inwoners van Jeruzalem, ieder op zijn wachtpost, en ieder tegenover zijn eigen huis.
4  De stad was wijd uitgestrekt en groot, maar er woonde weinig volk in en er waren geen huizen gebouwd.
5  Mijn God gaf mij in het hart dat ik de edelen, de machthebbers en het volk zou verzamelen om zich in het geslachtsregister in te laten schrijven. Ik vond het geslachtsregister van hen die het eerst waren opgetrokken.

Activiteiten (klik op event voor meer info)

Podcast kanaal Eindeloos gelukkig

Recentste 'Tijd met God'

Jij in jouw klein hoekje

Thema: Bouwen is de opdracht

"En laat men wachtposten opstellen, inwoners van Jeruzalem, ieder op zijn wachtpost, en ieder tegenover zijn eigen huis." (Nehemia 7:3b)

Vroeger leerde ik een liedje met het zinnetje: 'Jij in jouw klein hoekje en ik in 't mijn'. Als je van mijn leeftijd bent en ooit op een zondagsschool zat, ken je dat liedje wellicht ook nog wel en misschien als je veel jonger bent heb je het ook ooit nog geleerd. Een liedje dat ging over het licht dat je mag laten schijnen in deze wereld. Ik moest even aan dat ene zinnetje denken toen ik begon aan het volgende hoofdstuk in Nehemia. Niet dat het daar nu om licht in de duisternis gaat, maar wel over de verantwoordelijkheid uit dat liedje. En natuurlijk als kind begreep je daar nog niets van en dacht ik dat je dan in een klein hoekje moest gaan zitten met een kaarsje of zoiets. Het gaat natuurlijk over jouw plekje waar jij bent, daar mag je iets doen. Nehemia zal dat liedje vast nog niet hebben gekend, maar het principe begreep hij wel. Er zijn namelijk in Jeruzalem nog niet veel bewoners en de stad moet wel bewaakt worden. Als iedereen dat nu eens doet in zijn eigen kleine hoekje en ik in het mijne, dan kom je met heel weinig, toch nog heel ver.

Lees meer...

Aanbevelingen

Youtubekanaal

Nieuwe artikelen

13 oktober 2019
10 oktober 2019
08 oktober 2019

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu