Izak geboren en geofferd - Genesis 22

 

God had beloofd dat Abraham en Sara een zoon zouden krijgen. Na een paar maanden is Sara inderdaad zwanger, en precies het jaar erna krijgen ze een zoon: Izak. Wat zullen Abraham en Sara blij geweest zijn. Er werd een groot feest gevierd, want Abraham was al 100 jaar! En dan nog een kind krijgen. De jaren gaan voorbij en Izak wordt groter.

 

Op een dag komt God bij Abraham. “Abraham, neem je enige zoon, Izak, ga naar het land Moria, en offer hem daar als offer voor mij op een berg die Ik je zal wijzen.” “Wat? Mijn zoon Izak offeren? Ja maar… dat is mijn enige zoon, en hoe moet dat dan, en..?” Ik weet niet wat Abraham allemaal gedacht heeft maar in de Bijbel staat dat hij ging.

 

De volgende morgen zadelt hij de ezel op met hout, vuur en een mes, neemt twee knechten mee, en natuurlijk zijn zoon Izak. Daar gaan ze, naar het Land Moria. Ik denk dat Abraham onderweg niet zoveel gezegd heeft en is blijven bidden: “is dit echt wat U bedoeld?”

 

Na drie dagen zijn ze in het land Moria, en ziet Abraham de berg waar het moet gebeuren. “Knechten, jullie blijven hier met de ezel. Ik zal samen met Izak verder gaan en over een poosje komen we weer terug. Izak, draag jij het hout? Dan draag ik het vuur en het mes.” En daar lopen vader en zoon. Abraham weet waar naar toe, Izak niet. “Zeg vader, wat gaan we eigenlijk offeren?” Oeps.. Maar Abraham legt het nog niet uit. Hij zegt: “God zelf zal voor een offer zorgen, jongen.”

 

En zo komen ze uiteindelijk op de berg aan. Ze maken het altaar klaar, leggen het hout er op. En dan..? Hoe het precies gegaan is weet ik niet goed, maar er staat dat Abraham, Izak met touwen vastbond en op het altaar legde. Of Izak het snapte, het begreep, of juist heel bang was, of heel boos, staat niets over in de Bijbel.

En ik denk dat Abraham nog een laatste keer gebeden heeft: “is dit echt Uw bedoeling? En uw belofte dan? Ons volk zou toch zo groot worden als de sterren? En nu laat u mij mijn enige zoon offeren…”

 

Maar toch wil Abraham doen wat God zegt. Hij pakt het mes, tilt het omhoog, wil het op zijn zoon laten neerkomen, en dan roept God. “Abraham!” “Ja?” “Je mag stoppen, je hoeft je zoon niet te doden. Nu weet Ik dat Ik de eerste ben in jouw leven. En dat je zelfs je zoon voor Mij zou geven. Maar dat hoeft niet Abraham!“

 

Dan hoort Abraham achter zich geritsel in de struiken. Hij kijkt om en ziet dat er zit een ram vast met zijn horens in de struiken. Snel haalt Abraham Izak van het hout af, pakt de ram uit de struiken en slacht die als offer voor God. Dan roept God Abraham weer. “Abraham, omdat je dit hebt gedaan, en je enige zoon ook voor Mij over had, daarom zal Ik jou zegenen. Jou en al je kinderen, want inderdaad, je geslacht zal groot zijn, zo groot als het zand aan de zee.”

 

God zorgt voor de mensen die in Hem geloven en Hem vertrouwen. Niet omdat ze zo goed zijn, of iets heel goed kunnen, nee omdat ze naar God willen luisteren en doen wat Hij zegt. En dan maakt het niet uit wie je bent, wat je doet, waar je vandaan komt, wat er ooit allemaal is gebeurt, God zorgt voor iedereen die gelooft in Hem en doet wat Hij zegt.

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom