Izak geboren en geofferd - Genesis 22

 

God had beloofd dat Abraham en Sara een zoon zouden krijgen. Na een paar maanden is Sara inderdaad zwanger, en precies het jaar erna krijgen ze een zoon: Izak. Wat zullen Abraham en Sara blij geweest zijn. Er werd een groot feest gevierd, want Abraham was al 100 jaar! En dan nog een kind krijgen. De jaren gaan voorbij en Izak wordt groter.

 

Op een dag komt God bij Abraham. “Abraham, neem je enige zoon, Izak, ga naar het land Moria, en offer hem daar als offer voor mij op een berg die Ik je zal wijzen.” “Wat? Mijn zoon Izak offeren? Ja maar… dat is mijn enige zoon, en hoe moet dat dan, en..?” Ik weet niet wat Abraham allemaal gedacht heeft maar in de Bijbel staat dat hij ging.

 

De volgende morgen zadelt hij de ezel op met hout, vuur en een mes, neemt twee knechten mee, en natuurlijk zijn zoon Izak. Daar gaan ze, naar het Land Moria. Ik denk dat Abraham onderweg niet zoveel gezegd heeft en is blijven bidden: “is dit echt wat U bedoeld?”

 

Na drie dagen zijn ze in het land Moria, en ziet Abraham de berg waar het moet gebeuren. “Knechten, jullie blijven hier met de ezel. Ik zal samen met Izak verder gaan en over een poosje komen we weer terug. Izak, draag jij het hout? Dan draag ik het vuur en het mes.” En daar lopen vader en zoon. Abraham weet waar naar toe, Izak niet. “Zeg vader, wat gaan we eigenlijk offeren?” Oeps.. Maar Abraham legt het nog niet uit. Hij zegt: “God zelf zal voor een offer zorgen, jongen.”

 

En zo komen ze uiteindelijk op de berg aan. Ze maken het altaar klaar, leggen het hout er op. En dan..? Hoe het precies gegaan is weet ik niet goed, maar er staat dat Abraham, Izak met touwen vastbond en op het altaar legde. Of Izak het snapte, het begreep, of juist heel bang was, of heel boos, staat niets over in de Bijbel.

En ik denk dat Abraham nog een laatste keer gebeden heeft: “is dit echt Uw bedoeling? En uw belofte dan? Ons volk zou toch zo groot worden als de sterren? En nu laat u mij mijn enige zoon offeren…”

 

Maar toch wil Abraham doen wat God zegt. Hij pakt het mes, tilt het omhoog, wil het op zijn zoon laten neerkomen, en dan roept God. “Abraham!” “Ja?” “Je mag stoppen, je hoeft je zoon niet te doden. Nu weet Ik dat Ik de eerste ben in jouw leven. En dat je zelfs je zoon voor Mij zou geven. Maar dat hoeft niet Abraham!“

 

Dan hoort Abraham achter zich geritsel in de struiken. Hij kijkt om en ziet dat er zit een ram vast met zijn horens in de struiken. Snel haalt Abraham Izak van het hout af, pakt de ram uit de struiken en slacht die als offer voor God. Dan roept God Abraham weer. “Abraham, omdat je dit hebt gedaan, en je enige zoon ook voor Mij over had, daarom zal Ik jou zegenen. Jou en al je kinderen, want inderdaad, je geslacht zal groot zijn, zo groot als het zand aan de zee.”

 

God zorgt voor de mensen die in Hem geloven en Hem vertrouwen. Niet omdat ze zo goed zijn, of iets heel goed kunnen, nee omdat ze naar God willen luisteren en doen wat Hij zegt. En dan maakt het niet uit wie je bent, wat je doet, waar je vandaan komt, wat er ooit allemaal is gebeurt, God zorgt voor iedereen die gelooft in Hem en doet wat Hij zegt.

Elke dag 5 minuten met God

Avontuur met God - Geloof dat alles mogelijk is

 

“Petrus antwoordde Hem en zei: Heere, als U het bent, geef mij dan bevel over het water naar U toe te komen.” (Mattheüs 14:28)

 

Onbevangenheid van een kind dat onvoorwaardelijk God als Vader vertrouwt. Je merkt wel dat we, als het over het avontuur met God in je leven gaat, eerst er echt een stevig fundament moet liggen van vertrouwen en geloven hoe God naar jou kijkt, maar ook naar hoe God op jou reageert. We zagen al hoe belangrijk die kinderlijke onbevangenheid is en ook hoe belangrijk het geloof is dat God echt als Vader voor Zijn kinderen zorgt. Maar ik denk dat er nog een aspect is in dat vertrouwen, dat we echt niet moeten vergeten en waar je ook meer geloof voor mag krijgen. Dat heeft met maken met het feit dat God, God is!

Lees meer...

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij de 'Elke dag 5 minuten met God' van vandaag.

 

 

Mattheüs 14:22-32

 

22  En meteen dwong Jezus Zijn discipelen in het schip te gaan en voor Hem uit te varen naar de overkant, terwijl Hij de menigte weg zou sturen.
23  En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.
24 Het schip was al midden op de zee en verkeerde in nood door de golven, want ze hadden de wind tegen.
25 Maar in de vierde nachtwake kwam Jezus naar hen toe, lopend over de zee. Lees meer...

Aanbevolen

Bijbelschool.jpg

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom