Verwachten - Abraham (2)

 

"Door het geloof is hij een inwoner geweest in het land van de belofte als in een vreemd land en heeft hij in tenten gewoond, met Izak en Jakob, die mede-erfgenamen waren van dezelfde belofte. Want hij verwachtte de stad die fundamenten heeft, waarvan God de Bouwer en Ontwerper is." (Hebreeën 11:9 en 10)

 

De vraag van gisteren was of jij wilt gehoorzamen aan Gods stem en of God een nieuwe weg met je zou mogen inslaan. Abraham ging op pad toen God het vroeg. En de tekst die dan volgt is een tekst over vreemdelingschap. En met dat ik over deze tekst zat na te denken, zag ik ineens dat we deze tekst vaak maar voor de helft lezen. Wij benadrukken meestal wel het vreemdelingschap, maar niet het feit dat Abraham als vreemdeling juist thuis kwam. Was Abraham eigenlijk wel een vreemdeling en zijn wij eigenlijk wel vreemdelingen?

Deze vraag klinkt misschien wel een beetje apart, want wij zijn toch wel in de wereld en niet van de wereld? Wij zijn toch hemelburgers en leven hier toch als vreemdelingen? Het is de vraag of dat dit alles is wat we hierover kunnen zeggen. Sterker nog, het verhaal heeft twee kanten. Wat gebeurde er met Abraham? In Ur was het thuis van Abraham, tot het moment dat God hem riep en hem meenam naar het beloofde land. God koos Abraham uit om met hem Zijn volk te beginnen, maar Hij bracht hem ook naar het land dat het land zou zijn van Gods volk.

 

Je moet je eens afvragen waar Abraham terecht kwam? Hij kwam in een vreemd land dat hij niet kende, hij kwam ook in een land waar hij een vreemde was. Dat is zeker en hij was vanaf het begin anders. Dat is ook hoe wij anders zijn op deze aarde. In verwachting, leef je als een vreemdeling. Maar wat is de andere kant van het verhaal? Abraham werd door God naar Zijn land en naar het land dat Abrahams thuis zou worden. Natuurlijk was hij er een vreemdeling, maar het was wel het land dat God aan hem en zijn nakomelingen gaf als hun thuis. En terwijl hij daar was, verwachte hij het hemelse Jeruzalem, de stad die fundamenten had.

 

Maar hoe zit dat dan bij ons? Zijn we nu vreemdeling op aarde of niet? Ja, we zijn vreemden voor de wereld om ons heen, maar bedenk dit: Jij bent hier op aarde wel thuis. Sterker nog, deze aarde is in Christus jouw aarde. Degenen die niet geloven zullen straks van de aarde verdwijnen, maar degenen die geloven niet! We hebben het wel altijd over leven in de hemel, dat geldt wellicht op dit moment vooral voor de zielen van hen die al gestorven zijn, maar wij zullen straks voornamelijk op de nieuwe aarde leven. En die aarde is niet nieuw, maar die wordt herstelt. Dus als vreemdeling tussen alle mensen, leef jij wel op de plaats die al als erfdeel aan je is gegeven. Straks mogen wij eeuwig en volmaakt leven op deze aarde die herstelt is van alle gebrokenheid. Want wij verwachten de stad die fundamenten heeft. Wij verwachten de geestelijke stad, de verzameling van gelovigen, gefundeert op Jezus Christus, maar die straks wel leven op de vernieuwde aarde. Dat is verwachten en uitzien.

 

Gebed: Heer, eigenlijk leef ik nu al op de plek die U voor mij hebt gegeven. Net als Abraham heeft U mij al gebracht waar ik straks eeuwig mag leven, al zal het dan allemaal heel anders zijn.

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom