Thessalonicenzen - Vriendelijkheid en jezelf

 

"Maar wij zijn in uw midden vriendelijk geweest, zoals een voedster haar kinderen koestert. Wij waren zo vol verlangen naar u dat wij graag met u niet alleen het Evangelie van God wilden delen, maar ook onszelf, omdat u ons lief geworden was." (1 Thessalonicenzen 2:7 en 8)

 

Je krijgt wel eens het idee dat als je mensen niet naar de mond praat, dat dit overeenkomt met onaardig zijn. Het wordt soms ook zo wel ervaren en misschien als je teveel vanuit je eigen kracht met mensen spreekt over dingen die niet goed zijn dat dit ook echt zo over komt. Onze manier van spreken kan dan ook echt wel eens niet goed zijn. Maar tegelijk is het niet zo als je Gods Woord in alle eerlijkheid spreekt, dat je dan niet liefdevol zou zijn. Als dat gezegd wordt, is dat een leugen met behoorlijk wat manipulerende kracht waardoor je de mond misschien wel gesnoerd dreigt te worden.

 

 

Het valt op dat Paulus zijn vriendelijkheid èn de duidelijkheid van zijn boodschap hand in hand laat gaan. Aan de ene kant heeft hij nooit vleiende woorden gebruikt, maar aan de andere kant is hij wel altijd vriendelijk geweest in het midden van de gemeente. En dat is wel soms heel lastig. Want wat nu als iemands gedrag behoorlijk te wensen over laat? Blijft het dan alleen bij een duidelijke confrontatie met Gods Woord in alle liefde? Of gaat ook de toon veranderen als dit meerdere keren gebeurt.

 

Paulus noemt hier wel iets, maar of het altijd eenvoudig is, is maar de vraag. Toch is het vooral van belang om vriendelijk te willen zijn in alle omstandigheden. En niet zo maar vriendelijk, maar zoals een moeder haar kinderen koestert. Paulus gebruikt dan het woord 'voedster'. Het gaat dan dus om een moeder met een kind dat nog niet zelf kan eten. Zoals een moeder met haar baby omgaat, met zoveel vriendelijkheid en liefde was Paulus in het midden van de gemeente. En dat deed niets af van de waarheid en de kracht van Gods Woord. 

 

En zelfs daar stopt het niet mee. Paulus verlangde zo naar het beste voor de gemeente in Thessalonica, dat hij niet alleen het Evangelie heeft gedeeld, maar dat hij zelfs zichzelf heeft gedeeld. Ik geloof dat dit het verschil maakt. Ik kom in de hulpverlening nogal eens mensen tegen die het hebben over professioneel afstand houden. Maar Paulus zegt hier dat hij zichzelf zelfs heeft gedeeld. Dat betekent dat hij echt ook zichzelf heeft gegeven aan de gemeente. En deel van zijn tijd, een deel van zijn kwetsbaarheid en een deel van zijn gevoel had de gemeente iets van meegekregen. Hij was één met hen geworden. Hij durfde zichzelf één te maken met hen. Dat is het grote verschil met hen die alleen maar hun werk doen.

 

En natuurlijk blijf je verantwoordelijk om je grenzen te stellen, toch hoor ik heel vaak dat als je mensen mag begeleiden en je bent echt beschikbaar voor hen geweest, dat dit vaak de omslag gaf. Je kunt het Evangelie niet delen zonder ook een stuk van jezelf daarmee uit te delen. Laten daarom vriendelijkheid, eerlijkheid en nabijheid door het geven van jezelf, bij elkaar horen, dan zul je ervaren hoe God dit zegent en je een bijzondere ingang krijgt.

 

Gebed: Vader, ik ben niet alleen beschikbaar om Uw woorden door te geven, maar ik wil beschikbaar met alles wat ik ben, zodat ik één mag zijn met hen die U aan mijn zorgen toevertrouwt.

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom