Van Emmaüs naar Jeruzalem - Brandende harten

 

"En zij zeiden tegen elkaar: Was ons hart niet brandend in ons, toen Hij onderweg tot ons sprak en voor ons de Schriften opende? En op datzelfde moment stonden zij op en keerden terug naar Jeruzalem, en vonden de elf discipelen en hen die bij hen waren, bijeen." (Lukas 24:32 en 33)

 

Uiteindelijk was het vuur in hun hart nooit uit geweest. Weet je wat de troost is van geloof? Dat kan uiteindelijk nooit helemaal uit. Waar God geloof in je hart heeft gelegd en je ogen heeft geopend voor Jezus, daar zal er altijd iets blijven branden. Misschien is het maar smeulend, maar helemaal uit kan het nooit. Toen deze mannen dus weg gingen uit Jeruzalem, waren ze echt wanhopig, maar iets was er in hen dat zei: "Het kan gewoon niet waar zijn, er moet meer zijn."

Eén van de dingen waar ik al veel over heb nagedacht is dat diepste geloof, wat er ergens bij je zit, dat geloof dat je uiteindelijk moet aanspreken als er niets meer lijkt te zijn, dat is het geloof dat het bij God toch nog kan, al lijkt de hele wereld om je heen te geloven dat het voorbij is. En nu Jezus zichtbaar aanwezig was in hun bestaan, op dat moment weten ze dat het kleine beetje geloof, heel diep weg, wat een brandend hart was, dat dit alle hoop uiteindelijk levend heeft gehouden. Hoop tegen beter weten in en dan achteraf zeggen: "Was ons hart niet brandend in ons?" En wanneer was dat brandende hart voelbaar? Toen het Woord klonk, toen voelden deze mannen dat dit hun hoop deed aanwakkeren.

 

Ik zou je willen vragen: "Wat geloof jij in de diepste hopeloosheid nog van de macht en kracht van God?" Ik merk dat ik zoveel geloof heb gekregen in Gods macht en kracht dat ik steeds meer heb leren zeggen dat zelfs een diagnose niet het laatste woord heeft. Al hangt Jezus aan het kruis, al ligt Hij in het graf, uiteindelijk was er een brandend hart dat toch bleef hopen. Misschien was het te klein om er woorden aan te geven. Maar zoiets als Abraham die Izak moest offeren en dat deed met het geloof dat God bij machte was om Izak uit de dood terug te geven. 

 

Als dit, diepste geloof wordt aangewakkerd, dan is het uiteindelijk niet meer te houden. Het was te donker om Jezus verder te laten gaan, maar nu hun hart weer in vuur en vlam staat, gaan ze terug, donker of niet, gevaarlijk of niet, ze gaan terug. Want dit moeten ze de discipelen gaan vertellen. Dit moeten ze in Jeruzalem weten. Dat is het kenmerk van een hart dat in vuur en vlam staat: Dan moet iedereen het weten, dan negeer je omstandigheden en dan ga je. Ik geloof dat de terugweg heel wat sneller is gegaan dan de heen weg. Terug naar Jeruzalem, weg uit Emmaüs, omdat de hoop in Jeruzalem is. Het enige dat dan voor jou en mij belangrijk is, is of we bereidt zijn om dat diepste stukje geloof aan te spreken en zo te blijven hopen, zelfs tegen beter weten in, omdat God meer is dan ons geloof.

 

Gebed: Jezus, diep in mij brandt mijn hart altijd van geloof. Soms maar heel weinig, maar Uw geloof in mij kan nooit uit. Dat hart van mij met Uw woorden erbij, laat het ontvlammen, zodat ik weer uit kan delen.

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom