"Toen de zevende maand aanbrak en de Israëlieten zich in de steden gevestigd hadden, verzamelde het volk zich als één man in Jeruzalem." (Ezra 3:1) 

Stel je voor dat je na zeventig jaar ballingschap, waarin er totaal geen normale manier van leven mogelijk was, je met ruim 40.000 mensen terug mag keren naar je land om de tempel te herbouwen, hoe denk je dat dit er dan uitgezien zou hebben? Je wordt eigenlijk losgelaten vanuit gevangenschap en je mag terug naar je land. In het land is alles een puinhoop en je mag daar weer gaan wonen. Waar zou jou aandacht naar uit gaan in die eerste tijd?

 

Als je heel eerlijk bent, zou dan je eerste aandacht uitgaan naar het tempel? Zou jij alles aan de kant zetten om eerst de tempel te gaan herbouwen? Of kies je eerst voor een periode van aanpassen, leven en je eigen huis? Is de kerk echt prioriteit nummer één, of moet dat nog maar even wachten, want God dienen, kan ook wel zonder kerk? En wij komen niet uit de ballingschap, maar hoe gaan wij met de kerk om? Niet het gebouw, laat duidelijk zijn dat God daar niet meer in woont zoals in het Oude Testament, maar de kerk als het Lichaam van Christus. 

Misschien zijn wij wel op een andere manier in ballingschap en zit het bij ons veel meer in onze gehaaste, drukke samenleving waarin het vooral gaat om het halen van doelen voor je eigen leven. Heeft dan het lichaam van Christus prioriteit, of niet? Als ik zie hoe moeilijk sommige gemeenten het hebben om vacatures in het leiderschap te vervullen, hoeveel mensen aangeven er geen tijd voor te hebben, hoeveel mensen totaal passief in de gemeente aanwezig zijn en hooguit voor zichzelf er iets uit willen halen, dan baart dat grote zorgen. Zitten we dan met elkaar nog wel echt op de juist golflengte? 

Op het moment dat de Israëlieten terugkomen in het land, gaan ze wonen in hun steden, maar direct daarna verzamelen ze zich, eenparig in Jeruzalem. Meer dan 40.000 mensen zijn met maar één doel bij elkaar in Jeruzalem. Niet voor een conferentie van een paar dagen, maar om concreet te bouwen aan Gods huis. Dat is het grootste belang en er blijkt direct eenheid te zijn. Of mensen nu maar één talent hadden of misschien vijf talenten, ze staan er allemaal. En iedereen heeft het doel om het tempel van God te herbouwen. Het gaat om Gods huis in de eerste plaats. Er wordt niet gezegd dat ze geen tijd hebben, er wordt niet gezegd dat een ander het maar moet doen, maar iedereen neemt, als één man, zijn plaats in! En nee, die herbouw was echt geen feest. Als we straks verder lezen dan blijkt hoe groot de verschrikkingen waren vanwege de vijandschap en tegenstand, maar éénparig staan ze op omdat zij God Zijn plaats weer willen geven. 

Willen wij, met elkaar, als één man in Christus, bouwen aan Zijn Koninkrijk, aan Zijn gemeente, aan Zijn Kerk? Is dat de keus die wij willen maken omdat God gewoon op nummer één staat? Of is dit een les om beschikbaar te willen zijn? 

Gebed: HEER, ik beleid dat het vaak niet in de eerste plaats om U gaat en om Uw kerk, maar ik wil wel beschikbaar zijn om Uw geestelijk huis prioriteit te geven om dat te bouwen, met al mijn broers en zussen in Christus.

 

 

 

 

 

 Bijbelgedeelte bij de laatste
'Tijd met God'

 



1 Petrus 4:1-7

1  Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft, moet ook u zich wapenen met dezelfde gedachte: wie in het vlees geleden heeft, is opgehouden met de zonde,
2  om nu, in de tijd die ons nog overblijft in het vlees, niet meer naar de begeerten van mensen, maar naar de wil van God te leven.
3  Want wij hebben de voorgaande tijd van ons leven lang genoeg de wil van de heidenen gedaan en gewandeld in uitingen van losbandigheid, begeerten, dronkenschap, zwelgpartijen, drinkgelagen en allerlei walgelijke afgoderij.
4  Daarbij bevreemdt het hun dat u niet meeloopt in dezelfde uitbarsting van losbandigheid, en zij belasteren u.
5  Maar zij zullen rekenschap moeten afleggen aan Hem Die gereedstaat om de levenden en de doden te oordelen.
6  Want daartoe is aan de doden het Evangelie verkondigd, opdat zij wel geoordeeld werden naar de mens in het vlees, maar ook zouden leven naar God in de geest.
7  En het einde van alle dingen is nabij; wees daarom bezonnen en nuchter in de gebeden.
8  Maar heb voor alles vurige liefde voor elkaar, want de liefde zal een menigte van zonden bedekken.
9  Wees gastvrij voor elkaar, zonder morren.
10  Laat ieder de anderen dienen met de genadegave zoals hij die ontvangen heeft, als goede beheerders van de veelsoortige genade van God.
11  Als iemand spreekt, dan als iemand die de woorden van God spreekt;als iemand dient, dan als iemand die dient uit kracht die God schenkt; zodat God in alles verheerlijkt wordt door Jezus Christus. Hem komt de heerlijkheid en de kracht toe, tot in alle eeuwigheid. Amen.

Eindeloos gelukkig

Eindeloos gelukkig worden begint door te wandelen in de bestemming die God voor jou heeft op aarde om uiteindelijk, door het geloof in Jezus, straks eindeloos gelukkig in de hemel te leven met God. 

Bijbelonderwijs

Om de Bijbel begrijpen willen wij je helpen door de Bijbel op een praktische manier uit te leggen. Het is ook mogelijk om je aan te melden voor een gratis mailabonnement op 'Tijd met God'.

Geloofsopbouw

Bij geloofsopbouw gaat het erom dat je groeit in discipelschap. We geven je handvaten om je geloof echt te leven en we proberen je op allerlei manieren te prikkelen om na te denken over allerlei zaken.

Trainingen

Naast onderwijs via internet geven we ook trainingen op locatie om je als discipel van Jezus toe te rusten. Dit kunnen (s)preekbeurten, korte trainingen of langere trainingen zijn voor verschillende doelgroepen.

Recentste 'Tijd met God'

Genoeg als heiden geleefd

Thema: Eerste brief van Petrus

"Welnu, omdat Christus voor ons in het vlees geleden heeft, moet ook u zich wapenen met dezelfde gedachte: wie in het vlees geleden heeft, is opgehouden met de zonde, om nu, in de tijd die ons nog overblijft in het vlees, niet meer naar de begeerten van mensen, maar naar de wil van God te leven." (1 Petrus 4:1 en 2)

Soms raak je de draad wel eens kwijt, zeker ook als je probeert om je Bijbel te lezen. Dat taalgebruik van toen zijn soms enorme zinnen en in die zinnen zitten dan van die bijzinnen die een boodschap op zichzelf zijn, maar voor je het weet zit je op die lijn van een bijzin en raak je de draad kwijt waar het nu echt over ging. Die bijzin van de vorige keer over de ongehoorzame geesten was zo'n zin. Er zit in die bijzin ook echt iets groots en ook iets moois van de overwinning van Jezus. Het bijzondere van de schrijvers in de Bijbel is, dat zij kennelijk de draad niet kwijtraakten. Petrus gaat dan in hoofdstuk 4 gewoon verder waar hij voor die bijzin was gebleven. En dat terwijl je dan de lijn probeert te vinden tussen het volgende stuk en die bijzin. Alleen die is er niet, omdat Petrus gewoon verder gaat waar hij mee bezig was.

Lees meer...

Aanbevelingen

Youtubekanaal

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom.
IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

© 2019 Eindeloos gelukkig - All Rights Reserved | Hosted by www.sth.nu