Een bankje vol liefde

 

"Ja, onze rustbank is het groene loof." (Hooglied 1:16-17)

 

Wat is ze mooi en wat is Hij lief. Dat is eigenlijk de conclusie die we kunnen trekken uit de eerste ontmoeting. De liefde is wederzijds. Maar blijft het daar dan bij? Ergens beseffen we natuurlijk wel als twee mensen zo elkaar de liefde verklaren, dat het daar onmogelijk bij kan blijven. Want dan wil je toch ook echt samen zijn. En als je de laatste verzen van Hooglied 1 leest zou je bijna gaan denken dat ze samen in één huis zitten. Maar dan lezen we verkeerd. Het hele boek Hooglied laat geen ruimte open voor onbijbelse verbintenissen.

Wat duidelijk is, is dat ze samen in de natuur zijn. Je zou je kunnen afvragen waarom ze in de natuur zijn. Maar eigenlijk zou dit toch een onzinnige vraag zijn. En tegelijk als ik aan je vraag op welke manier jij je relatie met Jezus onderhoud, dan zul je niet de enige zijn die er even over na moet denken en misschien wel tot de conclusie moet komen dat er toch wel iets niet in orde is. Want als je echt verliefd bent op Jezus, als je echt van Hem houdt, dan... ja dan moet je toch wel gewoon intens naar Hem verlangen om bij Hem te zijn.

 

Het lijkt wel of wij het bijna normaal vinden dat we het niet makkelijk vinden om veel de omgang met Jezus te hebben. En dat terwijl we het een vreemde vraag zouden vinden als we vragen waarom twee geliefden in de natuur op een bankje zitten tussen het groene loof. Logisch toch, dat ze samen op een bankje zitten in de natuur. Ze willen gewoon van elkaar genieten. Elkaars liefde, elkaars aanwezigheid.

 

Heel normaal, als je zoveel van elkaar houdt. En nu wij... wat zijn onze plekjes waar we intens genieten van de liefde van Jezus en op welke plek mag Hij van ons genieten? Dat bankje, midden in de natuur, midden in Gods werkelijkheid, waar staat dàt bankje in jouw leven? Het is allemaal zo normaal dat we Jezus soms maar zo weinig zien, terwijl we wel de lijn trekken naar een liefdesrelatie. En misschien moet je je eens eerlijk afvragen waar de liefde is verkoeld. 

 

Straks gaat er bij de bruid ook wat mis, maar als wij nu al zeggen dat we dat bankje in het groene loof niet geestelijk herkennen, dan is er wel iets mis. De huizen van deze twee geliefden zijn de cipressen en de ceders. Het is bijna wonen, het is niet even vluchtig, het is intens met elkaar omgaan. Misschien ook wel naar elkaar toegroeien in de liefde, tot de dag van de Bruiloft.

 

Zouden wij dat verlangen? Tijd van liefde om te groeien in de liefde van Jezus. Dat kan alleen maar als je tijd neemt voor elkaar. Tijd voor Jezus en Jezus die tijd krijgt om er voor jou te zijn. Tijd om echt elkaar in de ogen te kunnen kijken. Tijd, gewoon zoals twee verliefden op een bankje zitten en elkaar liefhebben en dat elkaar ook voortdurend vertellen.

 

Gebed: Mijn Liefste, misschien heeft U al vaak op dat bankje gezeten, maar was ik al zo vaak afwezig. Ik wil meer groeien in Uw liefde, ik wil meer verlangen naar U. En ik wil U de ruimte geven mij meer te leren kennen.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom