Het land in rust

 

“… En het land rustte van de strijd” (Jozua 11:23b)

 

De strijd is voor Jozua voorbij. Uiteindelijk worden alle steden ingenomen. Zowel het zuiden als het noorden, niets blijft er meer over. Elke inwoner van het land waar Israël recht op heeft, wordt uiteindelijk overwonnen en uitgeroeid. De enigen die het overleefden waren de Hevieten die in Gibeon woonden. Zij sloten vrede en bleven uiteindelijk onder de Israëlieten. Maar op het moment dat alles is ingenomen is er rust in het land.

Vrede op aarde… Is het dat dan? Is dit dan vrede op aarde? Misschien tijdelijk wel, maar erg stabiel is deze vrede niet. Telkens weer blijken de Israëlieten de afgoden achterna te gaan en komt er weer strijd. Het enige dat nu wel een feit is, is dat het land hun land is geworden en dat na de strijd ook de stamgrenzen worden afgebakend. Maar echt rust zal er nooit komen. Het land rust nu wel even van de strijd.

 

Misschien is dit ook wel jouw zucht: ‘wanneer stopt de strijd nu eindelijk eens een poosje?’ Of misschien nog wel meer: ‘wanneer is de strijd echt ten einde?’ En laten we eerlijk zijn, de strijd zal hier op aarde in het geloof nooit stoppen. Strijd zal er altijd blijven en echt het Beloofde Land binnengaan zal pas op de dag van Jezus’ wederkomst zijn. Tot die tijd zal de strijd er zijn. Dan hebben we heel wat lijnen uit de strijd van Jozua meegekregen die ook voor ons gelden in de geestelijke strijd. Elke vijand moet werkelijk uitgeroeid worden. En dan zijn er ook momenten dat we even mogen rusten van de strijd, dat er even geen strijd is, maar het je leven even rustig is.

 

En de strijd maakt ook moe, zeker in de frontlinie. Dat zal ook Jozua gevoeld hebben, ondanks dat de strijd ook Gods strijd was en dat het soms veel makkelijker ging dan dat een leger het op eigen kracht moet doen. In de geestelijke strijd is het niet anders. Strijd tegen satan kan heel zwaar zijn en je soms doen smachten naar rust. Toch is de strijd vooral heel zwaar als je in zielskracht probeert te overwinnen in plaats dat je in Geesteskracht strijdt. En zijn wij bereidt om werkelijk alles uit te bannen wat niet van God is in ons leven, of laten wij toch echt vaak te makkelijk bolwerken overeind en smachten we soms naar rust, maar doen we erg zelf aan mee dat we de rust erg weinig ervaren. Gewoon omdat echt alles met de ban slaan ons niet echt ligt.

 

Dan komt er geen tijdelijk rust, dan blijft er strijd. Zolang wij afgoderij toestaan in ons leven, onze afhankelijkheid zoeken in mensen of ons vertier in aardse dingen waar God niet in mee kan komen, dan wordt ons leven een onrustig leven, waarin veel strijd, ook negatief, gevoeld wordt. Verlangen we echt naar rust, dan is de enige weg om net als Israël te strijden naar Gods bevel. Dan zijn er momenten dat ook wij mogen zeggen: En het land rustte van de strijd.

 

Gebed: HEERE van de legermachten, ik verlang, ook in mijn strijd tegen satan soms intens naar rust. Grondig wil ik alles uitroeien wat deze rust in de weg kan staan en Uw strijd strijden en Uw Koninkrijk laten doorbreken.

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Tijd met God

Met Jezus opgestaan

 

"Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God,  Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven." (Galaten 2:20)

Met de Heer begraven en weer opgestaan. De zin van die lied zullen velen lezers herkennen. En juist nu het weer Pasen is geworden, ligt voor ons gevoel natuurlijk de nadruk op ‘opgestaan’. En tegelijk, is het de vraag in hoeverre wij dit ook echt ervaren, beleven en vooral hoe wij dit leven. Klopt het dat ons leven een opstandingsleven is? Of leven wij nog meer bij Golgotha, dan bij het open graf? Want dat is wel een groot verschil.
Lees meer...

Aanmelden 'Tijd met God'

Meld je aan voor het gratis mailabonnement 'Tijd met God'. 
Aanmelden mailabonnement

Bijbelgedeelte

Onderstaand Bijbelgedeelte behoort bij 'Tijd met God' van dit moment.

 

Galaten 2:15-21

 15 Wij, die van nature Joden zijn, en geen zondaars uit de heidenen,
 16  weten dat een mens niet gerechtvaardigd wordt uit werken van de wet, maar door het geloof in Jezus Christus. En ook wij zijn in Christus Jezus gaan geloven, opdat wij gerechtvaardigd zouden worden uit het geloof van Christus en niet uit werken van de wet.  Immers, uit werken van de wet wordt geen vlees gerechtvaardigd. 
 17 Maar als wij, die in Christus verlangen gerechtvaardigd te worden, ook zelf zondaars blijken te zijn, is Christus dan een dienaar van de zonde? Volstrekt niet!

Lees meer...

Tweets Theo de Koning @TJD_de_Koning

Aanbevolen

Youtube-kanaal

www.eindeloosgelukkig.nl

Eindeloos gelukkig - Copyright © 2015. All Rights Reserved.

IBAN rekeningnummer: NL81 RABO 0301 9254 53 t.n.v. T.J.D. de Koning inzake 'Eindeloos gelukkig' te Nieuw-Lekkerland

Eindeloos gelukkig is financiëel geheel afhankelijk van giften. Elke gift is daarom van harte welkom